#VIRALEN

Corona leidt tot andere liefdesverhalen

In tijden van isolatie worden lezer en schrijver samengebracht, onder meer in het nieuwe digitale literaire tijdschrift #Viralen.

Radna Fabias in 2017 tijdens de 36ste Nacht van de Poezie in TivolieVredenburg
Radna Fabias in 2017 tijdens de 36ste Nacht van de Poezie in TivolieVredenburg Foto Patrick Post

„Niet alleen lezers, maar ook schrijvers zitten de komende tijd thuis. #Viralen hoopt de twee samen te brengen in tijden van isolatie.” Met deze woorden opent het woensdag te lanceren weekblad #Viralen. In het eerste nummer staan onder anderen Ilja Leonard Pfeijffer, Roderik Six en Charlotte van den Broeck.

Terwijl uitgeverijen en boekhandels lezers proberen te bereiken via #ikleesthuis, schrijvers filmpjes plaatsen terwijl ze voorlezen, koken of al dansend een gedicht voordragen, het e-book en het audiobook aantrekkelijker blijken, krijgt het al jaren noodlijdende literaire tijdschrift nieuw – vooralsnog tijdelijk – leven ingeblazen. Naast #Viralen is er bijvoorbeeld ook virusverhalen.nl.

Wat leert een eerste blik: corona geeft andere liefdesverhalen. Geen heimelijke blikken vanaf een krappe zolderkamertjes, maar verloren liefdes op anderhalve meter. Liefde groeit niet, maar wordt voortijdig afgebroken.

En de nieuwe omstandigheden geven soms aan bestaand werk ook een nieuwe betekenis. Mooi is dat te zien in #Viralen waar dichter Radna Fabias een gedicht van de Dominicaanse Frank Báez vertaalde. Zijn ‘Het einde der tijden heeft mijn wijk bereikt’ (2016) vertelt over hoe onheilsprofeet Nostradamus altijd de Caribische eilanden oversloeg. De vage voorspellingen van Nostradamus hadden nooit iets met de werkelijkheid te maken, maar door nu opeens wordt het ironische gedicht opeens onbedoeld maar onthutsend reëel.

Nostradamus

En de nieuwe omstandigheden geven soms aan bestaand werk ook een nieuwe betekenis. Mooi is dat te zien in #Viralen waar dichter Radna Fabias een gedicht van de Dominicaanse Frank Báez vertaalde. Zijn ‘Het einde der tijden heeft mijn wijk bereikt’ (2016) vertelt over hoe onheilsprofeet Nostradamus altijd de Caribische eilanden oversloeg. De vage voorspellingen van Nostradamus hadden nooit iets met de werkelijkheid te maken, maar door nu opeens wordt het ironische gedicht opeens onbedoeld maar onthutsend reëel.

Op virusverhalen.nl herinnert schrijver en radiomaker Nikki Dekker zich in een geestig bericht dat ‘quarantaine’ vroeger vooral iets voor honden was, wanneer ze meegingen naar Engeland. Maar nu is het wat anders, ze zet zichzelf neer: „In m’n joggingbroek als een gordeldier / achter het beeldscherm opgekruld, maar alles valt / in een oeverloos liveblog (lege vliegtuigen / en kampen zonder kranen donderen / achter de balkons beladen met operazangers, / vorkheftrucks en wc-papier) mijn hoofd in.” Ook afzondering is voer voor verbeelding.