Even geen babyboertjes

Covid-19 beïnvloedt het dagelijks leven. Kraamverzorger Mirjam Soer (40) laat ouders extra veel knuffelen met hun baby. „Dat werkt tegen angst.”

Foto Getty Images

Mirjam Soer (40), de oudste van drie kinderen, was 7 toen haar zusje Maaike werd geboren. De herinnering is wazig, maar het warme gevoel dat de kraamverzorgster met zich meebracht is altijd levendig gebleven. Er is een foto van. Mirjam met een donkerblonde staart en haar duim in de mond, poserend als een baby’tje op schoot bij een vrouw in een wit uniform. In die dagen zei Mirjam voor het eerst: later word ik kraamverzorgster.

Als ze bij een gezin binnenkomt, ziet ze vaak onzekere ouders. „De baby maakt een geluidje en ze kijken naar mij: wat nu?” Mirjams belangrijkste doel is om het gezin vertrouwen te geven, zegt ze, in hun eigen bekwaamheid en in de toekomst. „Mijn kracht is dat ik rust uitstraal, hoor ik bij evaluaties.” Hoe doe je dat als de buitenwereld zo onstuimig en onzeker is als nu?

Als we maandag bellen, is Mirjam bezig met een „e-learning over kraamzorg op afstand”. Dinsdag staat ze weer „op wacht”. Wanneer er dan een vrouw bevalt in de omgeving van Deventer, waar ze woont, gaat Mirjam aan het werk. Normaal geeft ze bij binnenkomst „een liefdevolle hand”. „Sinds corona staan we onwennig tegenover elkaar.” Ze moet zich „zo veel mogelijk” aan twee meter afstand houden. De kraamhulp mag de baby en de nieuwe moeder zo min mogelijk aanraken. „Normaal laat je bijvoorbeeld zien hoe ouders de baby kunnen laten boeren.” Ze overweegt om een pop mee te nemen.

Mirjam Soer dertig jaar geleden, met de kraamhulp die haar inspireerde.

De kraamzorg is de kers op de taart van de Nederlandse gezondheidszorg: nergens ter wereld wordt de uitgebreide hulp aan huis na de bevalling vergoed. Ongeveer een week lang worden nieuwe ouders geholpen met hun baby, de pas bevallen moeder wordt verzorgd, het huis wordt opgeruimd. Het voelt gek om in deze sector te werken nu de zorg op andere plekken zo snel zo ernstig versobert, zegt Mirjam. Chemo’s worden uitgesteld, bezoek is in het ziekenhuis is ongewenst, thuiszorg komt alleen als het strikt noodzakelijk is. „De laatste dagen denk ik vaker ik dat ik ouderen moet gaan helpen”, zegt Mirjam aarzelend.

Steeds meer collega’s zijn bij gezinnen geweest waarin iemand Covid-19 heeft. In plaats van zo’n zes uur mag de hulp nog maar drie uur in het huis zijn, staat in de digitale cursus. De zorgverleners dragen beschermende pakken en maskers. Als die schaarse middelen op raken, wordt de kraamhulp uitsluitend digitaal. „Er zijn kraamheren die met hun hand voor hun ogen de slaapkamer uitlopen als ik de hechtingen ga controleren, maar dan moeten zij het doen.”

Ondanks alles gaat Mirjam er een „feestelijke week” van maken. „Er mag geen visite komen, maar ik kan wel ontbijt op bed brengen. Ik laat ouders die niet ziek zijn extra knuffelen met hun baby. Dat werkt tegen angst.”