‘Soms schiet het door mijn hoofd dat we het niet gaan redden’

Bestrijding pandemie Het kabinet heeft besloten de crisismaatregelen nog minstens vier weken in stand te houden. Wat houden ze in en hoe reageren Nederlanders erop?

De huidige coronamaatregelen worden verlengd tot en met dinsdag 28 april. In de week vóór 28 april beoordeelt het kabinet welke maatregelen er voor de periode daarna nodig zullen zijn. Dat betekent dat horeca en kinderopvang dus ook tot en met 28 april gesloten blijven, net als sportclubs en publieke locaties als musea. Ook mensen met een zogeheten contactberoep, zoals kappers en schoonheidsspecialisten, mogen tot en met 28 april hun werk niet uitoefenen. De scholen blijven nog tot en met de meivakantie dicht. Dat is dus tot en met zondag 3 mei. Voor het aankomende Paasweekend geeft de overheid het „dringende advies” om thuis te blijven. Ook voor de meivakantie riep premier Rutte tijdens zijn persconferentie op „geen plannen” te maken.

Lees ook: De burger kan dit niet nog drie maanden volhouden, zegt deze socioloog

In zijn algemeenheid blijft het devies: ga zo min mogelijk naar buiten. Werk thuis waar mogelijk. Houd 1,5 meter afstand. Blijf bij verkoudheid sowieso binnen. Blijf ook thuis wanneer een huisgenoot koorts heeft.

Het verbod op evenementen waarvoor een vergunning nodig is, zoals festivals, blijft tot 1 juni van kracht.

‘Wat gebeurt er als dit langer dan twee maanden gaat duren?’

Rian Roos (49), bedrijfsleider van Salt & Pepper Kappers in Rotterdam

„Alle begrip dat onze kapperszaak dicht moest. Je staat als kapper pal op iemand, je zit aan iemands gezicht, aan iemands hoofdhuid. We hebben veel oudere cliënten en je bent bang die te besmetten. Op het laatst was het zo dat als één iemand hoestte, de hele salon stilstond. Maar nu hebben we een andere angst. Hoe gaat het verder met ons gezonde bedrijf? We zijn een leuk team maar kunnen we onze zestien personeelsleden blijven betalen? De steunmaatregelen zijn fantastisch. We hebben 4.000 euro noodsteun gevraagd zodat we de huur van 3.700 euro kunnen voldoen. Ook vragen we tegemoetkoming in de loonkosten. Maar hoe veel tijd zal de afwikkeling kosten? Als deze situatie langer dan twee maanden duurt, vallen er misschien ontslagen.”

Marcel Haenen

‘Soms schiet het door mijn hoofd dat we het niet gaan redden’

Eric Juffermans (51), mede-eigenaar van restaurant/bar/zalencentrum/hotel De Engel in Lisse

„De bloemenvelden zijn nu op hun mooist, normaal loopt Lisse dan óver van de toeristen. Ons hotel zit die tijd elke dag vol en er komen grote groepen lunchen. We proberen het hoofd boven water te houden. We maken afhaal- en bezorgmaaltijden. Stamppotjes, visschoteltjes. In het weekend wat luxer: we zijn begonnen met asperges. Ik ga tegemoetkoming voor loonkosten aanvragen en de uitkering van 4.000 euro. Ook ben ik in gesprek met de bank en heb ik ons hele spaarpotje in de zaak gedouwd. Soms schiet het wel door mijn hoofd dat we het niet gaan redden. Wanneer we weer open mogen, zullen we niet meteen de volle omzet draaien. Ik kreeg net nog een telefoontje van iemand die nu al een feest voor half juni afzegde. Er is zoveel onzekerheid.”

Geertje Tuenter

‘Vertrouwen in wat de regering voor ons uitstippelt’

Friso Raemaekers (47) uit Den Haag, verpleegkundige op de spoedeisende hulp, werkt in meerdere ziekenhuizen

„Ik heb vertrouwen in wat de regering voor ons uitstippelt. Op een gegeven moment ga je aan de situatie wennen. Je hebt als verpleegkundige altijd al te maken met dood, verlies en rouw. Bij corona is het anders. Je weet niet precies wat het is en wie besmet kan worden. Dat geeft angst en onzekerheid. Laatst kwam er een volkomen gezonde man binnen die traint voor de marathon. Die is op de intensive care aan de beademing gelegd. Dat zo iemand getroffen kan worden raakt me. Ik heb een zoon van zestien maanden. Ik wil voorkomen dat ik een besmetting mee naar huis neem. Vooral mijn vrouw is daar bang voor. Als ik thuis kom, trek ik in de garage eerst al m’n kleren uit en ga douchen. Ik blijf rustig. Ik zeg: je moet je vooral zorgen maken om dingen waar je wél de controle over hebt.”

Arjen Schreuder

‘Deze situatie is pittig, maar we overleven het wel’

Henk-Willem Laan (45) uit Den Haag, vader van twee zoons, de oudste heeft een meervoudige beperking

„Normaal wordt onze zoon Joas (13) ’s ochtends opgehaald door een bus en naar school gebracht. Die structuur valt weg. Dat is heel jammer, want hij genoot daarvan. Je kunt merken dat hij erdoor in de war is: soms neemt hij je mee naar de plek waar hij op de bus wacht. Hij snapt niet wat er aan de hand is: zijn ontwikkelingsleeftijd is 1,5 jaar. Hij kan niet praten. Als hij videocontact heeft met school, verschijnt een grote glimlach op z’n gezicht. Mijn vrouw en ik nemen de zorg grotendeels over, ook ’s nachts. Dat is intensief. We willen niet dat hij het coronavirus krijgt, want we weten niet of hij dat zou overleven vanwege zijn ademhalingsproblemen. We proberen onze jongste zoon evenveel aandacht te geven. Deze situatie is pittig, maar wij overleven het wel. ”

Mirjam Remie