‘Door de crisis is mijn agenda nu leeg’

Verdienen & Uitgeven Marloes Vollenbroek-Floor (34) zegde vorig jaar haar baan op om een eigen bedrijf in ‘verrassingsuitjes’ te beginnen. „Mijn man betaalt alle vaste lasten. Maar als we het niet redden, heb ik een buffer.”

Foto Bob van der Vlist

In

‘Als projectleider bij een grote verzekeraar verdiende ik tot vorig jaar, met 2.900 euro netto per maand, veel meer dan ik nu doe. Vorig jaar ben ik voor mezelf begonnen; ik organiseer verrassingsuitjes op maat. Veelal voor groepen vriendinnen en vrienden, maar ook voor stelletjes. De activiteiten worden naar de wensen van de gasten samengesteld, maar blijven een verrassing tot het moment daar is: van Noordzeevissen tot danslessen, duomassage en indoor skydiven, alles is mogelijk. Ik werk voornamelijk voor de particuliere markt. Bedrijven vinden het vaak spannend om zich volledig te laten verrassen, en daar kom je bij mij niet onderuit.

„Door de coronacrisis is mijn agenda de komende maand leeg. Mensen zeggen af, maar er zijn ook veel activiteiten die niet door kunnen gaan omdat de organisatoren zelf ziek zijn of niet open mogen. Ik ben nu aan het onderzoeken hoe ik hier op een andere manier iets mee kan doen. Bijvoorbeeld verrassingen aan huis organiseren, online salsales, of een restaurant een diner laten bezorgen. Omdat ik met mijn bedrijf in de opstartfase zit, verdien ik sowieso nog niet zo veel, en wat er binnenkomt, investeer ik direct in mijn bedrijf. Ik heb een buffer om deze periode te kunnen overbruggen, dus dat ik nu geen werk heb, is financieel geen ramp. Mijn doel is om op den duur rond de 2.500 euro netto per maand over te houden.”

Uit

‘Mijn man betaalt op dit moment alle vaste lasten, maar als we het niet redden, leggen wij geld bij van onze buffer. Mijn uitgavenpatroon zag er een jaar geleden heel anders uit. We hielden van luxe eten: we aten alleen maar biologisch en gingen vaak uit eten. Aan diners en boodschappen waren we destijds met z’n tweeën zo 900 euro per maand kwijt. Toen ik voor mezelf begon, wist ik wel dat het anders moest. We hebben alle verzekeringen en abonnementen onder de loep genomen, we zijn van het biologisch eten afgestapt en eten niet meer buiten de deur. En voor alles wat we nodig hebben kijk ik eerst op Marktplaats. Ook kleding koop ik eigenlijk nooit meer nieuw.

„Vooral het kinderdagverblijf voor onze twee kinderen (1 en 3 jaar) vind ik een grote kostenpost. Dat kost 558 euro netto voor twee dagen. Het is de bedoeling dat ze drie dagen gaan, dan heb ik meer tijd om in mijn zaak te steken, maar dat kunnen we ons nu nog niet veroorloven.

„Mijn man en ik hebben ook zakgeld, 150 euro per maand, zodat we dingen voor onszelf kunnen doen zonder dat je je schuldig voelt tegenover de ander. Daarvan ben ik laatst uit eten geweest met een vriendin en kocht ik een nieuwe bikini. Die vond ik heel duur, maar hij zat zo mooi. En een leuke tweedehands bikini kon ik niet vinden.”