Een leerling van 8 krijgt thuisonderwijs. Veel scholen stellen een thuiswerkpakket samen of maken gebruik van digitale lesmethodes, nu het onderwijs voor een aantal weken is gesloten door het coronavirus.

Foto Bart Maat/ANP

Interview

Je moet nu leraar van jezelf zijn, zegt de Italiaanse Carmen (19)

Thuisonderwijs Kinderen in Italië zijn al sinds 4 maart aan huis gekluisterd. Ze beginnen te wennen aan de lessen in huis. „Vannacht heb ik om 2 uur huiswerk gemaakt.” Vier scholieren vertellen.

Carmen Sabatino (19): ‘Je moet leraar van jezelf zijn’

Lyceum in Tivoli, bij Rome, klas 4

„Meteen vanaf de eerste dag dat in heel Italië de scholen dichtgingen [op 4 maart], gebruiken we allerlei programma’s om met elkaar in contact te blijven. WhatsApp, WeSchool, Edmodo, MyBeSmart. We hebben videolessen en je kunt videobellen. Dan laat de leraar dia’s zien met uitleg, net alsof het een normale les is. Er zijn wel vaak problemen met de verbinding. Op bepaalde uren zitten heel veel mensen op internet, en als de systemen dan te veel tegelijkertijd moeten verwerken, is de les niet erg productief. Sommige vrienden vinden dat we erg veel huiswerk krijgen, maar ik voel me er goed bij. Het is meer werk, want je kunt minder makkelijk iets vragen. Je moet je eigen verantwoordelijkheid nemen en leraar van jezelf zijn. Die discipline is niet altijd makkelijk op te brengen. Maar we moeten dit serieus nemen, want volgend jaar moeten we eindexamen doen. Mijn les hieruit: blijf binnen en verlies de moed niet. Het is niet gemakkelijk, maar je gaat nu dingen waarderen waarvoor je vroeger geen oog had. Alleen al naar school gaan, hoe fijn is dat. Ik kan niet wachten tot ik weer terug kan.”

Lees ook het verhaal over de stille ramp die zich momenteel voltrekt doordat 1,5 miljard schoolkinderen thuiszitten.

Maite Scarpati (14): ‘Als dit afgelopen is gaan we elkaar omhelzen’

Lyceum in Rome, klas 1

„Ik moest erg wennen. Vroeger was het om zes uur opstaan, school, eten, huiswerk, sport. Nu is het heel anders. Ik ben benieuwd wat het wordt, of we in mei weer naar school gaan of pas in september. Voor de cijfers zal het geen probleem zijn, want we kunnen online allerlei proefwerken doen. We hebben nu online lessen, soms om 8 uur, en het gebeurt wel dat dan niet iedereen wakker is. Op sommige dagen sta ik zelf ook pas om 12 uur op. Docenten geven veel huiswerk, nu we zoveel vrije tijd hebben kan dat misschien ook niet anders. Technisch gaat het redelijk. Sommige oudere docenten zijn niet zo gewend aan de internettechnologie. Dan werkt de camera niet, of het geluid ontbreekt, dan moeten wij uitleggen wat ze moeten doen. Dit heeft ook positieve kanten. De mensen zijn rustiger omdat er minder kan, er zijn minder auto’s, minder vervuiling. Ik mis wel het contact, elkaar in levenden lijve zien. Als dit is afgelopen gaan we elkaar allemaal omhelzen. Wat je van zo’n periode leert: niet alles hoeft en we moeten de tijd goed gebruiken. Die lijkt soms eeuwig te duren, maar dat is niet zo.”

Elena Casotto (17): ‘Je hebt veel mentale kracht nodig’

Lyceum in Rome, klas 4

„Een week nadat de scholen dicht moesten, zijn de lessen begonnen. Ik heb nu twee videolessen per dag, en de leraren geven veel huiswerk op. Het is wel moeilijk om je aandacht erbij te houden, bij zo’n videoles. Ik merk dat ik snel ben afgeleid. Ik zou het liefst zo snel mogelijk teruggaan naar school. Ik mis de school, de omgeving, mijn vrienden, en ook de leraren. We hebben wel contact met elkaar via WhatsApp en Facetime, maar dat is toch anders. Er is wel een voordeel: het is nu makkelijker om je huiswerk te maken wanneer dat uitkomt, afgelopen nacht heb ik dat om 2 uur gedaan en opgestuurd. Ik ben wel een beetje bang. Het is alsof je gevangen zit in een loop die steeds opnieuw begint. Doden, besmettingen, niet naar buiten mogen. We weten niet of er nog andere besmettingshaarden bij komen, of dit heel de zomer zal duren. Ik probeer er maar niet te veel aan te denken. Wat ik tegen anderen zou zeggen: wees voorbereid. Je hebt veel mentale kracht nodig.”

Lees ook: Thuisonderwijs voor beginners: ‘Stop als hun oogjes afdwalen’

Juri Abbinante (4): ‘Ik mis je, wanneer gaan we een feestje houden’

Kleuterschool in Verona, Noord-Italië (zijn moeder vertelt)

„Mijn zoon lijkt er niet onder te lijden. In het begin dacht hij even dat het een soort vakantie was, maar nu hebben we samen een dagelijks programma opgesteld. Ik werk zelf in de kinderopvang en ik weet hoe belangrijk routine is. We hebben het allemaal opgeschreven: hoe laat we opstaan, ons wassen, eten. Hij weet dat er een moment is dat zijn moeder moet schoonmaken en dat hij alleen moet spelen. Juri heeft zich dat eigen gemaakt. Om zes uur ’s avonds mag hij tv kijken, hij weet dat we ’s ochtends even naar het terras gaan – we hebben geluk dat we dan even naar buiten kunnen. Ik ken ook mensen met drie kinderen die in een klein huis zonder terras wonen. Je mag je hond uitlaten, maar je kind niet. Juri mist vriendjes en familie wel. Gelukkig doen we met de vriendjes van school af en toe iets via een videochat. Ze moesten wel wennen: in het begin keken ze ernaar en zeiden ze niets. Nu gaat het beter. Ze zeggen dingen als: ik mis je, wanneer gaan we een feestje houden.”