Opinie

Inbox van de redactie

Wat schreven de lezers deze week aan de redactie Opinie? Een indruk.

We kregen vorige week al een recordaantal stukken en brieven. Deze week was het nóg meer. U had inspiratie en tijd om het landelijke debat over wel of niet strenger thuisblijven, over schoolexamens of al dan niet afvlakkende curves in onze mailbox te laten doordreunen.

U stelde in veel brieven voorwaarden aan economische hulp voor landen of bedrijven. Het pleidooi in NRC van vier politici om Zuid-Europa te helpen met eurobonds, raakte een snaar. Dat kan alleen als er „afdwingbare, after-corona-voorwaarden” gesteld worden, meent H.W. Saatkamp. Italië moet eerst de pensioenleeftijd verhogen, vindt Anton van den Brink.

Maar de coronacrisis leidde ook tot minder reguliere inzendingen. Tot twijfel. We kregen in onze mailbox foto’s (van lege straten of volle parken), grafieken (Nederlandse cijfers afgezet tegen de rest van de wereld) en zelfs gedichten. Zeven lezers stuurden ongevraagd, maar niet minder gewaardeerd, hun coronapoëzie. Op het gevaar af dat ik door te citeren gedichten vermink – waarvoor op voorhand mijn excuses – nu toch enkele strofes.

„Er waart een virus in de wereld rond/ straten en stranden zijn verlaten/ vogels zijn weer baas in eigen lucht/ stilte is op aarde terug”, schreef Tom Segaar onder de titel ‘Coronavirus’. Ook Hanneke Mulder begon met het virus dat „rondwaart”. Ze is al langer ernstig ziek en beschrijft in ‘Hamsteren’ haar modernwereldse angsten en ongemakken. Ze eindigt: „Nu rennen de gezonden/ naar de supermarkt in draf/ maar dat wc-rolhamsteren/ daar veeg ik mijn reet mee af.” In ‘Terug naar de oorsprong’ dicht Sofie Kreté: „Plots staan we stil/ afgeremd door een onbekende vijand/ Niet wetende of het onze vijand is/ en of je haar zal ontmoeten.”

De stelligheid die onze mailbox gewoonlijk domineert, begint plaats te maken voor vraagtekens.

chef Opinie