Recensie

Recensie Media

Tiger King is een krankzinnige freakshow met tijgers

Docuserie Verwacht geen informatieve serie over de duistere handel in katachtigen. Tiger King, nu een hit op Netflix, wil vooral amuseren met krankzinnige types en wonderlijke plotwendingen.

Joe Exotic met een van zijn tijgers in 'Tiger King'.
Joe Exotic met een van zijn tijgers in 'Tiger King'. Foto Netflix

Tiger King volgt een vete tussen twee excentrieke dierentuineigenaren in het Zuiden van de Verenigde Staten. Joe Exotic fokt tijgers, en dierenactivist Carole Baskin probeert hem daarvan te weerhouden. De getergde Joe Exotic grijpt naar grove middelen om zijn plaaggeest uit te schakelen.

Joe Exotic is een personage waar iedere tv-maker van droomt, zegt een plaatselijke presentatrice in deze true-crime-serie van Netflix. Geblondeerd matje, druipsnor, bonte showcowboykleren, emotioneel, zwaait met geweren. Hij is openlijk gay, wat niet makkelijk moet zijn op het conservatieve platteland van Oklahoma. En – visueel onweerstaanbaar – hij knuffelt doorlopend met zijn prachtige tijgers.

Panterprints

Zijn tegenstander Carole mag er ook wezen. Op het eerste gezicht is ze wat poezeliger dan Joe, met haar tijger- en panterprints en haar goede doel. Maar bij nader inzien blijkt de dierenactivist ongeveer hetzelfde te doen als de fokkers die ze bestrijdt: grote katachtigen in kooien houden, geld verdienen aan de bezoekers, en de kosten drukken door het personeel uit te buiten. En waar is Carole’s rijke, overspelige echtgenoot eigenlijk gebleven?

Joe en Carole zouden allebei op zichzelf al genoeg zijn om een documentairereeks te vullen. Maar regisseurs John Goode en Rebecca Chaiklin halen er nog wat excentrieke liefhebbers van katachtigen bij; meestal hebben ze een strafblad en een drugsverslaving. Ze beginnen allemaal uit grote liefde voor tijgers en leeuwen, maar eindigen als criminelen die hun huisdieren inzetten voor geld, seks en liefde. Zo gebruikt de een tijgerbaby’s om meisjes in Las Vegas te versieren, en gebruikt de ander ze om zijn sektarisch bestuurde harem te vullen. Niet alleen de dieren worden hier stevig uitgebuit.

Dit is geen afgewogen, informatieve documentaire over de duistere handel in katachtigen. Tiger King wil vooral amuseren met zoveel mogelijk spektakel, krankzinnige types en wonderlijke plotwendingen. En het is een geestige, aantrekkelijke en opzienbarende serie geworden.

Alleen, zoals vele docuseries op Netflix gaat Tiger King te lang door, is te uitleggerig, en bevat te veel herhaling. Na een tijdje weet je het wel. Een ander terugkerend probleem bij ‘true crime’ op Netflix: je hebt altijd het gevoel dat er meer fictie inzit dan ze zeggen.

Schildpadden

Journalist Robert Moor, die een podcast en een longread over Joe Exotic maakte, levert op Twitter nog wat aanvullende informatie. Zo leren wij dat Joe Exotic zijn liedjes niet zelf zingt, dat hij ooit geld inzamelde door kanker te simuleren, dat de regisseur zelf zeldzame schildpadden fokt en beschermt. En de ex-man van Exotic, die wat tanden verloor aan de crack, heeft inmiddels een stralend nieuw gebit.