Opinie

Sportmiljonairs

Lionel Messi doneerde 1 miljoen aan de strijd tegen Covid-19. Een deel daarvan stroomt ziekenhuizen van Barcelona in, een ander deel kabbelt naar Argentinië. Ook Cristiano Ronaldo, Pep Guardiola en Roger Federer deden ieder een miljoen in de coronapot. Dat wordt de rest van de maand kliekjes.

In het spoor van het virus verspreiden ook de sportmiljonairs die een van de vele op hun rekeningen stilliggende miljoenen doneren aan instellingen waar mensen zich het schompes werken om anderen in leven te houden. In vitale beroepen ploeteren mensen roemloos voort en sportmiljonairs worden internationaal bejubeld als ze vanuit hun bubbelbad een overboeking doen à een miljoen de man. U begrijpt dat ook ik me moest inhouden om de vlag niet uit te hangen.

Messi en Ronaldo krijgen slechts ruim honderd miljoen per jaar, Federer moet jaarlijks elk dubbeltje omdraaien van zo’n vijfentachtig miljoen en Pauper Pep moet het twaalf maanden zien uit te zingen met iets meer dan vijfentwintig miljoen. Deze luitjes kunnen een miljoen missen als kiespijn en toch wordt internationaal op de loftrompet geblazen over hun solidariteit, gulle giften en grote harten. Federer slingerde zelf een bericht de wereld in. „Mirka en ik hebben persoonlijk besloten een miljoen te doneren ...” Fotootje van het echtpaar erbij. Bewondering alom.

Ik weet wel dat onze multimiljonaire fitboys niet de architecten zijn van dit systeem dat toestaat dat een vrij nutteloze pipo schathemelrijk kan zijn, terwijl onmisbare lui zoals vuilnismannen, verplegers en vakkenvullers zich overwerkt en onderbetaald door het leven buffelen. Onze multimiljonaire topsporters hebben er niet voor gekozen om die beschamend hoge bedragen te vangen voor het uitvoeren van hun hobby, maar nederigheid zou hen sieren. Mijn donatie aan hen is dat ik de verbintenissen die zij aangaan met agenten die hun salarissen uitonderhandelen, onvermeld zal laten.

Wat ik niet begrijp is waarom je, als je de mazzel hebt in een oneerlijke samenleving aan de goede kant van het geld te belanden, je het bekend zou maken wanneer je een bedragje overboekt aan ziekenhuizen waar de wereldonbekenden zich het vel van de botten werken om jouw fans, systeem incluis, in leven te houden.

Besturen van ziekenhuizen twitteren hun dank. In een vergrendeld Barcelona wordt van lockdownbalkons Messi’s naam gescandeerd. De sportmiljonairs laten zich de dankbaarheid welbekomen. Als ze voor hun overboeking niet op schilden gehesen wilden worden, hadden ze anoniem kunnen doneren. Hun financiële mannetjes weten wel hoe dat moet, maar nee, er is voor gezorgd dat we allemaal horen hoeveel wie overgemaakt heeft en ze noemen het „donaties”. Alsof slapende miljoenen op bankrekeningen in landen met voedselbanken en daklozen, linksom of rechtsom niet aan de samenleving zijn onttrokken. Het zijn geen donaties, het zijn terugboekingen. Laten we dat niet vergeten elke keer dat een multimiljonair vermomd als weldoener een podium beklimt: een multimiljonair doneert niet, hij stort terug.

Gelukkig gaan we het na corona anders doen: iedereen zal ongeveer hetzelfde uurloon krijgen zonder dat het uitmaakt of je vakken, stadions, of infusen vult. De Messi’s, Ronaldo’s en Federers gaan dat steunen want die willen heel graag goed doen.

Carolina Trujillo is schrijfster.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.