‘Ik moest wennen aan haar openheid’

Spitsuur Ylona Janowitz (59) en Sungmoon Jang (47) verhuisden vorig jaar van Zuid-Korea naar Nederland, onder meer vanwege de zorg voor haar ouders. „Ik vond het niet makkelijk om weg te gaan.”

Foto’s David Galjaard

Sungmoon: „We wonen nog maar kort in Amsterdam. Voor mij als Zuid-Koreaan is het de eerste echte kennismaking met Nederland.”

Ylona: „Ik ben opgegroeid in Buitenveldert. Maar ik heb twintig jaar in Seoul gewoond en daarvoor nog zo’n zes jaar in Athene, Californië en Kuala Lumpur wegens de baan van mijn ex-man.”

Sungmoon: „Ik wilde graag weg uit Zuid-Korea. Ylona’s ouders werden ouder, ze ging steeds vaker terug naar Nederland om hen bij te staan. Bovendien ben ik niet erg verknocht aan mijn geboorteland: de hoge prestatiedruk, de statusgevoeligheid van de mensen, de slechte lucht…”

Ylona: „Ik vond het niet makkelijk om weg te gaan uit Seoul, ook al woont mijn dochter sinds 2014 in Nederland. We hadden een groot sociaal netwerk, we hadden er ons werk. Ik had echt tijd nodig om te wennen aan het idee dat we weg zouden gaan uit het land. Ook was het voor het eerst dat ik een verhuizing helemaal zelf moest regelen, eerder werd dat altijd gedaan door het bedrijf waar mijn man werkte.”

Sungmoon: „Nederland is compleet het tegenovergestelde van Zuid-Korea. Open, vrij, veel minder druk, alles dicht bij elkaar.”

Ylona: „Maar Nederland is heel bureaucratisch, dingen gaan erg langzaam. Het aanvragen van een internetaansluiting, bijvoorbeeld, is in Seoul in één dag geregeld, hier duurt het weken. De keuken die we in juni vorig jaar hebben uitgezocht, is ook nog steeds niet helemaal klaar. Maar ach, elk land heeft voor- en nadelen. Hier kun je weer op de fiets boodschappen doen, iets wat in Zuid-Korea ondenkbaar is. En hier wonen we vlak bij het Amsterdamse Bos en de zee, dat hadden we ook niet in Seoul.”

Sungmoon: „De kwaliteit van leven is hoog in Nederland, maar het is alleen wat overgeorganiseerd allemaal.”

Ylona: „Ja, de afgelopen maanden waren soms wat stressvol. We zijn eindeloos in de weer geweest met documenten, vertalingen, ambassades, visa... Maar we zijn er bijna.”

Cursus Nederlands

Sungmoon: „We hebben elkaar in 2006 in Seoul ontmoet. Ik werkte als makelaar in Scottsdale, Arizona, en was op vakantie in Korea.”

Ylona: „We waren allebei apart een avond uit met vrienden in een pub. We raakten aan de praat en hielden contact.”

Sungmoon: „Een jaar later ben ik verhuisd naar Korea vanwege Ylona.”

Ylona: „Ik had destijds geen baan. Ik was naar Seoul gekomen vanwege het werk van mijn man, maar toen we uit elkaar gingen, ben ik er gebleven met mijn dochter. Ik organiseerde evenementen voor goede doelen en was actief op school.”

Sungmoon: „Samen hebben we toen een online bezorgdienst opgezet voor westerse levensmiddelen.”

Ylona: „Voor expats is het namelijk niet zo simpel om al je levensmiddelen in één supermarkt te vinden. Je moet vaak de hele stad door. . En Seoul is héél groot en héél druk, dus dat kost veel tijd.”

Sungmoon: „We hadden veel buitenlanders in onze omgeving en zagen hun behoeften.”

Ylona: „Soms was het wel stressen: als er vertraging was of als er dingen zoek raakten. Het ging vaak om dure westerse importgoederen. Nee, ik zou er niet nog een keer aan beginnen.”

Sungmoon: „We hebben het twaalf jaar gedaan. Toen kwam er steeds meer concurrentie. Bovendien vertrokken veel expats door de economische crisis en door het overheidsbeleid om meer werk te creëren voor Koreanen.”

Ylona: „In 2018 zijn we ermee gestopt. Nu verkopen we in Korea alleen nog koffie via een distributeur. Als we hier helemaal gesettled zijn, ga ik weer eens denken wat ik ga doen. Ik ga maar eens beginnen met vrijwilligerswerk. Ik verkeer in de luxe positie dat ik niet echt voor geld hoef te werken.”

Sungmoon: „Ylona kan heel goed organiseren. Zelf volg ik momenteel een intensieve cursus Nederlands. Ik zou het leuk vinden om een muziekmaatschappij op te zetten, iets met klassiek en house. Ik ben ook dj namelijk.”

Ylona: „In Korea heb ik twintig jaar vrijwilligerswerk gedaan: met gehandicapten, in een soepkeuken… Zuid-Korea lijkt heel welvarend, maar er is veel verborgen armoede.”

Europa bekijken

Ylona: „We hebben de huishoudelijke taken verdeeld. In die zin is Sungmoon heel on-Koreaans: de meeste mannen, zeker de oudere, doen niets in het huishouden.”

Sungmoon: „Wij doen evenveel.”

Ylona „Dat komt ook door het bedrijf dat we hadden, we waren altijd samen bezig.”

Sungmoon: „Ik heb best moeten wennen aan Ylona’s openheid, Koreanen zeggen niet direct wat ze vinden. Nederlanders wel.”

Ylona: „Als rechtgeaarde Amsterdamse vond ik die geslotenheid wel lastig.”

Sungmoon: „Ook de expressie van het gezicht is minder duidelijk. Van Ylona moet ik mijn gelaatsspieren oefenen.”

Ylona: „We zijn heel verschillend, maar genieten van dezelfde dingen: lekker eten, een mooi concert. En we houden van dezelfde vakanties: Hawaii, Nieuw-Zeeland, Alaska, Vietnam. We zoeken de natuur op na al die jaren in steden. Maar eerst gaan we nu Europa bekijken.”

Sungmoon: „Het is wennen dat je in Europa zo ver kunt komen per auto. In Korea konden we nooit verder dan de grens.”

Ylona: „En we gaan ons hier settelen. Uit ervaring weet ik dat het een jaar duurt voordat je aan een nieuw land gewend bent. En we gaan samen Nederland ontdekken. Het is lang geleden dat ik mijn eigen land goed heb bekeken.”