Alleen durfals gebruiken zelfgemaakt wc-papier na het poepen

Foto Michael Fallarme

Natuurlijk, we hebben ruim voldoende wc-papier. Premier Rutte heeft gezegd dat we in Nederland nog tien jaar kunnen poepen, en op sociale media circuleerde een filmpje van een uitzinnig lachende vorkheftrucbestuurder in een schijnbaar eindeloos wc-papiermagazijn.

Maar toch. We hebben óók stapels oude kranten die we niet naar de milieustraat mogen brengen onder het mom van ‘gezellig familie-uitstapje’. Reclamefolders waaruit we niets gaan kopen, scheurkalenders die we gretig afscheuren totdat de pandemie voorbij is. We voelen enige gêne om alsnog bij de supermarkt wc-papier te kopen, zelfs al is onze voorraad echt op. En we snakken naar afleiding, naar knutselprojecten, naar iets om te doen als de voorjaarsschoonmaak klaar is en alle sokken netjes tot knoedeltjes gemaakt zijn.

Tijd dus voor een antwoord op de vraag: hoe maak je zelf wc-papier?

De stank die van de drukinkt afkomt bij het koken is intens

Het simpelste antwoord: knip velletjes uit een oude krant en veeg je billen ermee af, alleen de drukinkt is een nadeel. In Australië verschenen er begin maart blanco pagina’s in de kranten (als alternatief veegmateriaal vanwege een tekort door wc-papierhamsteraars) maar NRC zal gewoon bedrukt blijven. Een andere optie is het telefoonboek (minder zwarte inkt, mooi zachtgeel papier). Voor wie een exemplaar heeft, geeft YouTube-kanaal Survival Dispatch de gouden tip: de velletjes verfrommelen, daar worden ze zachter van.

Zo staat internet vol doe-het-zelffilmpjes, veelal van survival-profs en ‘doomsday-preppers’. Sommige ogen onwaarschijnlijk (jongen weekt wit papier in water en bakt het in de oven tot fraai geribbeld toiletpapier). Maar andere tips volgen in grote lijnen de vervaardiging van echt wc-papier, uit de vezels van oud papier.

We nemen de proef op de som met een recept van preppers-website SHTF Preparedness: breng tien oude krantenpagina’s aan de kook met een handvol gras en laat anderhalf uur sudderen. Pers de massa door een zeef, voeg vier eetlepels babyolie toe voor de zachtheid. Rol het geheel uit met een deegroller tot A3-formaat.

De werkelijkheid is weerbarstiger, ondervond deze gelegenheidsthuiskok. Allereerst: de stank die van de drukinkt afkomt bij het koken is intens. Zorg dus voor een goede afzuigkap of open keukenraam. Let op dat er met het gras niet te veel aarde meekookt. Verwijder eventuele takjes.

Wat het uitpersen en uitrollen van de pulp betreft: een egale lap blijft uit. Er ontstaan er een hele hoop losse, grassige, grijze plukjes. Gelukkig is de thuiskok niet voor één gat te vangen. Nog een keer die hele massa koken dus (inmiddels zit de babyolie erdoor, wat de geur ten goede komt) en dan aan de slag met pureestamper en staafmixer. Dát zorgt pas voor een zachte massa, die zich prima laat platrollen. Wie lekker dikke vellen wil, rolt gewoon wat minder stevig.

Leg het geheel tussen twee theedoeken met iets zwaars erop. Droog het in de zon (of met een föhn) en snijd af naar behoefte. Tip: blijf in de buurt om vogels op afstand te houden, want die gaan anders aan de haal met stukjes van het eindproduct – vermoedelijk is het ook heerlijk nestmateriaal.

Spoel het zelfgemaakte wc-papier niet door. Stop (net als bij vochtig toiletpapier of op maat geknipt keukenpapier) vieze velletjes in de prullenbak, en voorkom rioolverstoppingen.

Eindoordeel: het voelt een beetje alsof je je billen afveegt met een leeg wc-rolletje, een beetje stug en niet ontzettend absorberend, maar zacht genoeg. Als wc-papier na het plassen voldoet het prima, maar alleen de échte durfals gebruiken dit na het poepen.

Tot slot een woord van troost voor NRC-lezers met een digitaal abonnement: internet staat vol tips voor papierloze wc-papiervarianten. Washandjes, spuitflessen, schapenwol, sponzen (goed uitkoken na afloop!), zachte bladeren (lamsoor), dennentakken („de natuurlijke penseelvorm maakt het gemakkelijk om te vegen”). Ideaal voor een gezelschapsspel: wie verzint de beste billenreiniging?