Recensie

Recensie Muziek

Troostvol eerbetoon aan Arvo Pärt

De zoektocht naar puurheid en eenvoud kenmerken de muziek van de Est Arvo Pärt. Bij hem lijken stemmen te zweven op de thermiek van het leven, speurend naar een toon die in de menselijke ziel weerklank vindt. Midden in de lijdenstijd – in meer dan één opzicht – brengt het Britse Choir of Clare College Cambridge een troostvol eerbetoon aan de 85-jarige componist en het diepe mededogen dat zijn stukken ademen, met indringende koorwerken als het ‘Da pacem, Domine’, het ‘Magnificat’ en het ‘Stabat Mater’. Geflankeerd door de eindeloze horizon in ‘Plainscapes’ van de Let Vasks en de aardse boetedoening in het ‘Miserere’ van de Schot MacMillan.

Koor en orkest weten met dirigent Graham Ross een atmosfeer op te roepen, waarin luisteren overgaat in voelen: je hoort de muziek, maar wordt er ook een onderdeel van. Het gezang mondt uit in een mengsel van vergetelheid en het besef dat zich ergens in deze verstilling de kern van het bestaan verschuilt.