Recensie

Recensie Muziek

Maria Mckee is onbeschaamd poëtisch

Sexy countryrockmeisje wordt lesbische fakkelzangeres. Zo kan kort door de bocht het traject worden samengevat dat Maria McKee doorliep sinds haar debuut met Lone Justice in 1985. De neiging tot ongelimiteerd galmen had ze altijd, maar nog niet eerder was haar muziek zo weids en ambitieus als op La Vita Nuova, haar eerste album in dertien jaar. Ze kwam uit de kast en werd voorvechter van homorechten. Haar nieuwe leven geeft haar de kracht om onbeschaamd poëtisch, emotioneel, orkestraal en vaak ook pretentieus uit de hoek te komen. William Blake, Dante en Keats inspireerden haar tot woordrijke teksten die ze met grootse vocale uithalen past in magistrale muziek. Haar stem surft met doodsverachting op de golven van bombastische orkestarrangementen, in songs over de betovering van het nachtelijk heksenuur en de koortsachtige zucht naar inspiratie. Het is véél wat Maria McKee hier laat horen. Veel tekst, veel emotie, veel bevlogenheid in dramatische muziek voor dramatische tijden.