Lodewijk leerde Chinees gezin rummikub toen hij er in quarantaine zat

Maandenlange logeerpartij Onverwacht zat de Nederlandse student Lodewijk Tjioe twee maanden in quarantaine bij een Chinees gezin. „Ze begrepen niet dat ik af en toe tijd voor mezelf nodig heb.”

Arbeidsmigranten op het station in de stad Yichang. Reizen mag weer mondjesmaat in de provincie Hubei.
Arbeidsmigranten op het station in de stad Yichang. Reizen mag weer mondjesmaat in de provincie Hubei. Foto AFP

Rummikub spelen kan de familie Li uit Xinling inmiddels als de beste. Ze leerden het van de 24-jarige Nederlandse student Lodewijk Tjioe, die al vanaf 21 januari bij ze in huis is. Het stadje Xinling ligt in de provincie Hubei, de provincie die het zwaarst werd getroffen door Covid-19.

Op 21 januari kwam Tjioe aan in Xinling, vanaf 23 januari ging de provincie stapje voor stapje volledig op slot. Wat een kort bezoekje voor Chinees Nieuwjaar zou zijn, werd zo een maandenlange logeerpartij bij een Chinese familie op het platteland. „Best pittig”, vertelt Tjioe over de telefoon.

Lodewijk Tjioe

Foto Privebezit

Maar deze dinsdag kreeg hij goed nieuws: de reisbeperkingen voor Hubei worden woensdag opgeheven. Alleen de stad Wuhan moet nog tot 8 april wachten voordat de bevolking weer mag reizen.

Stapt Tjioe nu ook meteen op het vliegtuig terug naar Beijing, de stad waar hij International Business studeert? „Voorlopig nog niet”, vertelt hij. „Je hebt er een groene QR-code op je mobiele telefoon voor nodig, waaruit blijkt dat je gezond bent. Die code kan je alleen aanvragen met een Chinees persoonsbewijs, en dat heb ik niet.”

Hij kan niet wachten om te vertrekken. Al was het maar om weer eens een boterham met kaas te eten. „We hebben steeds genoeg te eten gehad, al was er op een gegeven moment wel moeilijker om aan vlees te komen”, zegt Tjioe.

Gillend gek

Op uitnodiging van een Chinese vriend ging Tsjioe mee op bezoek bij diens ouders van 46 en 47 en een jonger broertje van 17. De twee weken die hij zou blijven, werden twee maanden. „In het begin mochten we helemaal niet naar buiten. Alleen de vader ging om de drie dagen boodschappen doen”, zegt Tjioe.

Werd Tjioe niet gillend gek toen hij zo lang met relatief vreemde mensen samen in huis te zitten, en werden zij niet gek van hun gast? „Wat ik bewonderenswaardig vind, is dat ze nooit enige irritatie hebben laten blijken, al voelden ze die misschien wel”, zegt Tjioe. „Maar ik vond het soms lastig dat we steeds bij elkaar in de huiskamer moesten zitten.”

Alleen de huiskamer is verwarmd: de drie slaapkamers waren steenkoud. „Ze begrepen niet dat ik af en toe tijd voor mezelf nodig heb”, zegt Tsjioe. „Mijn vriend dacht dat ik alleen ging zitten, omdat ik een hekel aan zijn ouders had.”

Te gast bleef Tjioe ook. „In Nederland geldt vaak dat wie kookt niet hoeft af te wassen. Maar ik mocht dat nooit doen.” Pas toen de ouders met een oom meegingen naar het platteland en alleen de broers en hij over waren, mocht hij meehelpen in het huishouden.

Lees ook dit verhaal over het einde van de lockdown in China

Verder was het vooral veel spelletjes spelen. Hij leerde er Chinese kaartspelletjes, de familie Li leerde hij het spelletje pesten. „Gelukkig moet ik voor mijn studie aan mijn afstudeerscriptie werken, daar heb ik geen uitstel voor gekregen”, zegt Tjioe. „Zo heb ik in elk geval nog iets te doen.”

Wegblokkades

Tjioe wist dat Nederlanders begin februari nog met een speciale evacuatievlucht uit Wuhan terug konden naar Nederland. Hij stapte niet in. Er kleefden te veel bezwaren aan voor hem en zijn gastfamilie.

Het zou betekenen dat de vader hem naar Wuhan had moeten brengen met de auto. Die reis zou zeker acht uur duren, maar waarschijnlijk veel langer: overal waren wegblokkades opgeworpen. „Ook zouden we dan door Wuhan moeten. En we wisten dat daar heel veel mensen besmet waren.”

Wanneer hij echt naar Beijing kan reizen, weet hij niet. „De universiteit heeft ons gevraagd om onze temperatuur en onze gezondheid bij te houden. Als die twee weken goed is, dan mogen we in principe terug.” Maar in de praktijk mag dat nog niet, en wanneer wel is nog onduidelijk. Tjioe kan alleen met toestemming van zijn universiteit terug naar zijn campus. Dat geldt voor iedereen die terug wil: mensen die hun eigen wijk weer in willen, moeten daarvoor eerst toestemming krijgen. Ook zijn er in Beijing nog geen hotels die gasten van elders accepteren. Voorlopig zit er voor Tjioe dus maar één ding op, en dat is afwachten in Xinling.