Opinie

Een gevaar voor anderen

Dagboek Coronavirus

Stella is inmiddels volledig hersteld van de ziekte die zij dacht te hebben. Ze had symptomen die een minder gevoelig persoon dan zij niet eens zou hebben opgemerkt: een lichte kriebel in de keel, een vermoeid, grieperig gevoel en misschien één dag een paar tienden van graden verhoging, maar dat hangt ervan af hoeveel vertrouwen we hebben in de beide thermometers die ik voor haar had gekocht.

Zij is ervan overtuigd dat zij besmet is geweest. Ze had kort voor de sluiting van haar galerie en de rest van Italië contact gehad met een Franse kunstenaar die een week met hoge koorts op bed heeft gelegen. Ik hoop het voor haar dat ze de ziekte heeft gehad. Als dit alles was, had het veel erger kunnen zijn. Ik hoop het ook voor mezelf. Want als zij besmet is geweest, ben ik dat ook en ik heb nergens last van gehad.

Maar de opluchting over het waarschijnlijke scenario dat wij beiden zonder kleerscheuren immuun zijn geworden, gaat gepaard met nog grotere zorgen. Want dit zou betekenen dat wij dragers van het virus zijn en een potentieel levensgevaar vormen voor anderen. Dus we zijn nog voorzichtiger. We gaan alleen naar buiten als het echt niet anders kan, dragen mondkapjes en houden afstand van alles en iedereen.

Gisteren heeft Stella haar moeder voor het eerst in twee weken weer gezien, gedurende twee minuten gemaskerd op tien meter afstand op de overloop voor haar voordeur. Zij behoort tot de risicogroep en komt al drie weken haar huis niet uit. Het enige dat zij al die tijd heeft meegemaakt, is dat zij, tot vermaak van de poezen, een vaas met knikkers kapot heeft laten vallen.

Sinds zondag dalen de cijfers in Italië. Misschien gaat dit ooit voorbij.

Schrijver Ilja Leonard Pfeijffer woont in Genua. Op deze plek schrijft hij over de impact die het coronavirus heeft op het leven daar.