Recensie

Recensie Film

Jeanne vlucht liever in fantasie met kermisattractie

Drama De timide Jeanne verkiest het kille staal en de gekleurde lichten van kermisattractie Jumbo boven de aandacht van haar collega Marc in een film die vooral overtuigt in de fantasiescènes.

Jeanne (Noémi Merlant) houdt van het kille staal en de gekleurde lichten van de zweefmolen die zij Jumbo noemt, in ‘Jumbo’.
Jeanne (Noémi Merlant) houdt van het kille staal en de gekleurde lichten van de zweefmolen die zij Jumbo noemt, in ‘Jumbo’.

De timide Jeanne wordt klein gehouden door haar alleenstaande moeder en wordt op school gepest. Ze komt pas ’s nachts tot leven, als zij de attracties schoonmaakt die op de kermis staan. Thuis bouwt zij deze in het klein na en is dan gelukkig. Haar moeder ziet graag dat Jeanne een vriend krijgt, maar Jeanne verkiest het kille staal en de gekleurde lichten van de zweefmolen die zij Jumbo noemt. Veel veiliger dan al die onbetrouwbare mensen.

De Belgische film Jumbo laat zien dat Jeanne een beetje vreemd is, maar kiest ervoor niet te verklaren wat zij mankeert. Het lijkt erop dat zij een mentale aandoening heeft. Het eerste deel van Jumbo is het beste, vooral in visueel opzicht. De in de nacht in allerlei kleuren oplichtende Jumbo geeft de film iets buitenaards, alsof Jeanne door aliens meegevoerd wil worden. Daarnaast is Jumbo een metafoor voor de angst voor seks: ook al geeft collega Marc haar aandacht, Jeanne vlucht liever in haar fantasie.

Die fantasie levert ook de beste scène op, als Jeanne in erotisch opzicht versmelt met Jumbo, door zijn olie besmeurd raakt en tot een orgasme komt. De rest van de film is teleurstellend conventioneel, over een verstoorde moeder-dochterrelatie.