Thuis doortrainen met een balk van het schuurtje naar het huis en een tractorband

De Olympische Spelen van Tokio zijn nog altijd niet officieel uitgesteld. Daarom traint judoka Roy Meyer gewoon door. Belangenvereniging NLSporter wil graag snel duidelijkheid. „Een sporter is bloedfanatiek, bij twijfel gaat-ie door.”

Judoka Roy Meyer houdt zichzelf voor de gek door gewoon door te trainen.
Judoka Roy Meyer houdt zichzelf voor de gek door gewoon door te trainen. Foto Andre de Heus

Er ligt een balk tussen het dak van zijn Bredase woning en die van de schuur, waaraan een bokszak hangt zodat hij cardiotrainingen kan blijven doen, en van boer Pedro uit Den Hout leende hij een 180 kilo zware tractorband, die hij in zijn bescheiden achtertuin precies één keer kan flippen – „als je dat een paar keer doet, voel je het wel”. Met speciale fietsbanden simuleert hij worpen en doet hij alsof hij een tegenstander heeft, en weldra arriveert er een hometrainer zodat hij op zolder intervaltrainingen kan doen.

Judoka Roy Meyer (28) doet er deze dagen alles aan om zijn lichaam ook in crisistijd in topvorm te houden, zodat hij tot een olympische krachtsexplosie kan komen in de budokan van Tokio, eind juli. Mocht hij daar nog meer spullen voor nodig hebben dan „gaat desnoods het meubilair eruit”.

Maar hij houdt zichzelf voor de gek, „mijn lichaam en mijn geest”, en hij beseft dat maar al te goed. Hij heeft een thuisgym bij elkaar geïmproviseerd tegen beter weten in. Want als hij heel even uit zijn bubbel stapt, weet Meyer ook wel dat de Olympische Spelen niet op 24 juli 2020 gaan beginnen. „Het is onmogelijk”, zegt hij aan de telefoon. „Het coronavirus onder controle krijgen is prioriteit nummer één. De Spelen zijn belangrijk, maar we zitten in een wereldcrisis. Het kan niet zo zijn dat ze koste wat het kost doorgaan. Het gaat nu om de gezondheid van mensen, niet om sport.”

Maar omdat het Internationaal Olympisch Comité (IOC) nog geen duidelijkheid schept maar slechts aankondigt dat het scenario van uitstel wordt onderzocht, moet Meyer zich blijven vasthouden aan „die ene procent kans” dat ze tóch doorgaan. „Want als ik nu die spanning die ik al maanden aan het opbouwen ben laat vieren, en het gaat dan ineens toch door, is het te laat. Dan kan ik mijn lichaam niet meer op tijd opbouwen. Het is een schizofrene situatie.”

Steeds kleiner wordende wereld

Het wemelt van de dwalende olympiërs deze dagen, topatleten die zich op het schrijnende af in een steeds kleiner wordende wereld vast moeten houden aan een scenario dat met het uur onwaarschijnlijker wordt. Wereldkampioen wielrennen Annemiek van Vleuten maakt vele trainingsuren op haar zolderkamer, op een hometrainer, en geeft in de vrije uurtjes bijles Nederlands aan haar buurkinderen. Robert Gesink doet het al dagen met hetzelfde uitzicht over het Andorrese ski-oord El Tarter, terwijl hij zich in het zweet trapt maar geen meter vooruitkomt.

Baanwielrenner Roy van den Berg presenteert het hoopvol op zijn social media, zijn staande starts op een kaarsrecht bospad in de buurt van Apeldoorn, met vrouw en kinderen ernaast die papa aanmoedigen – „ik denk in kansen”, staat erbij. Van den Berg mág tenminste nog buiten trainen. Langeafstandszwemmer Sharon van Rouwendaal werd in de buurt van Montpellier door de gendarmerie zo’n beetje uit alle openbare wateren gevist waarin ze wilde trainen. „Over een paar dagen ben ik mijn watergevoel kwijt”, zei ze wanhopend tegen het AD. De situatie is kortom onhoudbaar.

Steeds meer landen zeggen bij het uitblijven van een besluit van het IOC zelf daarom maar af voor Tokio 2020. Canada en Australië namen het voortouw, en daar kwamen Polen en Zwitserland in de loop van maandag bij. Ook de VS willen uitstel van de Olympische Spelen, net als Nieuw-Zeeland. Bij de Nederlandse sportkoepel wilden ze de voorbije dagen niet aan een boycot, al deed voorzitter van het NOC-NSF Anneke van Zanen zondag in een brief wel een oproep aan het IOC om zo snel mogelijk duidelijkheid te geven.

NLSporter

Sporters die zich genoodzaakt zien door te blijven trainen nemen risico’s het virus te krijgen of te verspreiden, zegt Sjoerd Hamburger, voorzitter van NLSporter, de belangenvereniging voor topsporters. „Een sporter is bloedfanatiek, bij twijfel gaat-ie door. Denk eens aan een Poolse olympiër uit een achterstandsbuurt, voor wie de Spelen financieel van groot belang zijn. Die gaat nu echt niet stoppen met trainen, zijn leven hangt ervan af. Over hem maak ik me niet zo’n zorgen, maar hij kan wel drager zijn, en het virus verder verspreiden.”

Hamburger praat de hele dag door met mensen van de sportkoepel om te zorgen dat de druk op het IOC om de Spelen uit te stellen steeds groter wordt. „Het is een supercomplexe beslissing. De Spelen zijn zo belangrijk omdat er een enorm verdienmodel onder zit. Het gaat voor het grootste gedeelte om geld, het IOC houdt de meeste sportbonden in leven, hun macht is enorm. Je wil als sportkoepel daarom eigenlijk niet die ene dissident zijn.”

Op persoonlijke titel vindt hij dat er al lang duidelijkheid had moeten zijn. „Thomas Bach moet nú zeggen: dit moeten we niet willen, niet nu de wereld in de fik staat. Wij dringen er daarom op aan dat er binnen een week duidelijkheid moet zijn, en niet over vier weken, als alle mogelijke scenario’s zijn doorgerekend. Als de ultieme leider van de mondiale sportwereld nu geen stelling durft te nemen, dan ben je op z’n zachtst gezegd te voorzichtig geweest. Er is hier geen grijs gebied denkbaar. Het IOC zou nu moreel leiderschap moeten tonen.”

Ook al omdat sporters deze dagen niet alleen fysiek in het nauw komen, maar er ook financieel onzekerheid begint te ontstaan. Hamburger: „De Spelen zijn een life changing event. Sporters werken in vier jaar toe naar dit moment. Meestal verlengen ze in mei, juni en juli hun stipendium. Als dat niet kan, wat krijgen ze dan? En wat als de Spelen je laatste kunstje waren en je voor daarna al een baan hebt? Of je zwanger wil worden? Daar moet het NOC-NSF ook een uitspraak over doen. Er moet inkomenszekerheid komen, en wel zo snel mogelijk.”

Dagelijkse structuur

Als altijd probeert judoka Roy Meyer van een moeilijke situatie het positieve te zien; hij geniet van de tijd die hij nu thuis doorbrengt, met zijn vriendin en twee jonge kinderen. Zijn zoontje van drie geeft hij vroeger dan gepland wat voorzichtige judotrainingen. Dat wilde hij al langer, maar het was er nog niet van gekomen. Verder is dagelijkse structuur nu voor hem van groot belang, en dus appt hij dagelijks met zijn trainer voor nieuwe oefeningen.

Hij zal niet zeggen dat de situatie waarin hij is beland makkelijk is, maar hij heeft wel voor hetere vuren gestaan. Meyer werd als kind mishandeld door zijn vader en woonde zeven jaar in jeugdinternaten en in een jeugdgevangenis. Hij heeft geleerd zich op de dingen te focussen die hij wél onder controle heeft, en niet weg te rennen bij een crisis, maar juist het gevecht aan te gaan. „Ik voel me al olympisch kampioen. Of ik die medaille nou deze zomer of volgend jaar krijg omgehangen, dat maakt mij niet uit.”