Necrologie

Theatrale vrijbuiter met een groot hart voor poëzie

Felix Strategier 1950-2020 Hij was een geboren straatmuzikant. Zijn programma’s zijn onvergetelijk: melancholisch muzikaal met veel theatraal tumult, en toch intiem.

Felix Strategier.
Felix Strategier. Krijn van Noordwijk

Zanger, accordeonspeler, muzikant, spullenbaas en oprichter van Theater de Roode Bioscoop aan het Amsterdamse Haarlemmerplein: Felix Strategier was een van de interessantste artistieke vrijbuiters van ons land. Op dinsdag 17 maart is hij in zijn woonplaats Amsterdam op 69-jarige leeftijd overleden. Hij was al een tijdlang ziek.

Felix Strategier verwierf grote bekendheid, vanaf 1979, met de Gebroeders Flint met Stef van den Eijnden als een van de andere ‘broers’. Beide zangers en acteurs waren geboren straatmuzikanten, en zo begon ook hun carrière: op straat clowneske acts doen, een „hoop flauwekul” zoals ze het zelf noemden. Maar het werkte. Hun handelsmerk was het brengen van poëzie in een licht-geënsceneerde setting, en altijd met muziek erbij van gitaar, blazers, accordeon. Dichters als Lucebert, Hugo Claus, Gerrit Achterberg, Antjie Krog, J. Slauerhoff, Remco Campert en Paul van Ostaijen kregen van de Gebroeders Flint een warm onthaal.

Melancholisch muzikaal

Felix Strategier werd in 1950 geboren in Utrecht. Hij was het achtste kind uit een groot muzikaal gezin. Op zijn dertiende werd hij naar het seminarie gestuurd waar hij een liefde voor literatuur ontwikkelde. Aan het conservatorium ging hij saxofoon spelen, piano en accordeon.

Strategier had een groot aantal muziekvrienden, onder wie Maarten van Roozendaal en zijn levensgezellin Fran Waller Zeper. De titels van hun programma’s spreken voor zich, zoals Bingo, Zorro, Ouwe Meuk, ’n Pikketanissie en Heeft u nog een mooie huiskamer of een kennis met zulks?

Strategier en Fran Waller Zeper maakten in 2002 een tocht per huifkar door Ierland. Hij werd verliefd op het land en kocht er een stuk grond. In een interview voor deze krant zei hij eens dat hij met jaloezie naar Ierland kijkt, want „daar zijn dichters helden die worden gekoesterd”.

Een van zijn lievelingsdichters was Bert Schierbeek van wie hij met overtuiging poëzie citeerde, zoals uit De deur (1972): „omdat we samen waren/ en zoveel gelachen hebben dat we/ het nooit zullen vergeten.”

De sfeer van Strategiers programma’s is onvergetelijk: melancholisch muzikaal met een verrassende combinatie van intimiteit en theatraal tumult.