‘Fijn, die poep-uitspraak van Rutte’

De Impact Waar de ene ondernemer de vraag niet aankan, moet de ander flink inleveren. Danielle Pinedo beschrijft in deze serie welke impact Covid-19 heeft op mensen.

NRC spreekt de komende tijd met twaalf mensen die in de frontlinie staan van de corona-epidemie. Van arts tot ondernemer, van schoolbestuurder tot supermarkthouder. Wat maken zij mee? Wat zijn hun zorgen? Hoe houden ze de moed erin?

‘We kunnen tien jaar poepen”, riep premier Rutte deze week tegen een klant van de Albert Heijn, waar hij personeel een hart onder de riem kwam steken. Supermarkteigenaar Paul Corbijn (52) uit het Zeeuwse Vrouwenpolder was blij met Ruttes woorden, want zijn hardwerkende mannen, vrouwen, jongens en meisjes voelen zich kwetsbaar, zegt hij, en dat wordt weleens vergeten. „Waarom wordt het zorgpersoneel wél getest en wij niet?” vragen ze hem. „Wij staan toch óók dicht op de mensen?”

Er werden woensdag weliswaar ‘kuchschotjes’ geplaatst bij de kassa’s van zijn Plus-filiaal, maar klanten zijn nog altijd aan het hamsteren. „Zodra iemand een container wc-papier de winkel binnenrijdt, staan er twintig klanten omheen. Dat leidt tot problemen bij producenten. Die hebben miljoenen rollen op voorraad, maar zien geen kans die snel te verpakken met zo’n enorme vraag.”

Partners die samen naar de winkel komen en bij binnenkomst doen of ze vreemden van elkaar zijn, zodat ze een dubbele portie kunnen inslaan

Wc-papier is altijd in trek, zegt hij, maar bij andere producten gaat het in golven. Waarom opeens zo veel vraag naar paracetamol, brood of kip? Het is hem een raadsel. Toen de vraag naar melk van de ene op de andere dag vervijfvoudigde, besloot hij navraag te doen bij een klant. Wat bleek? Die had op Facebook gelezen dat de witte motor minder vatbaar maakt voor het coronavirus.

Corbijn heeft regels ingesteld: niet meer dan twee pakjes paracetamol per klant. Maar je hebt altijd mensen, zegt hij, die een loopje met je nemen. Zoals de partners die samen naar de winkel komen en bij binnenkomst doen of ze vreemden van elkaar zijn, zodat ze een dubbele portie kunnen inslaan. „En dan heb ik het nog niet eens gehad over de Duitsers die in groepen inkopen doen”, zegt hij. „Dagjesmensen, lang niet altijd vriendelijk.”

Waar Corbijn zich een slag in de rondte werkt om iedereen te bedienen, wacht bloembollenteler Rob van Haaster (50) in Vijfhuizen tot de vraag aantrekt nu Duitse bloemenwinkels hun deuren hebben gesloten. „Ik schat dat ik 10.000 tot 15.000 euro per dag inlever”, zegt hij.

Aan Engeland mag hij nog steeds leveren, maar daar is de markt erg in beweging. „Bloemisten zijn bang dat de overheid met drastische maatregelen komt. Ze durven grote bestellingen niet aan.”

Misschien dat al dat gehamster in Engeland op termijn tot iets goeds leidt, zegt hij. „Mensen zitten meer thuis en dat is natuurlijk wennen. Maar er komt een moment dat ze denken: laat ik mijn huis eens opfleuren met een bloemetje.”

Miriam de Graaff (34)

Sociaal psycholoog, woont in Borne (Overijssel).

Lodewijk Poelhekke (47)

Traumachirurg en voorzitter van de vereniging van medisch specialisten in het Maasziekenhuis Pantein in Boxmeer. Woont in Nijmegen.

Mary-Jo de Leeuw (45)

Cybersecurityexpert, woont in Wassenaar.

Roland Kramer (57)

Uitvaartverzorger in Den Bosch.

Armand Lagrouw (56)

Regiomanager bij Surplus, een organisatie voor verpleging en verzorging in Breda. Woont in Sprang-Capelle.

Maaike Roovers-Schellekens (45)

Huisarts in Sassenheim. Woont in Oegstgeest.

Soenil Bahadoer (52)

Chefkok en eigenaar van het twee sterrenrestaurant De Lindehof in Nuenen.

Paul Corbijn (52)

Eigenaar Plus-supermarkt in Vrouwenpolder.

Mirjam Leinders (52)

Bestuurder stichting Innoord in Amsterdam. Woont in Badhoevedorp.

Luc Tanja (53)

Afdelingsmanager daklozenopvang van het Leger des Heils in Almere. Woont in Amsterdam.

Ulfert Molenhuis (72)

Voorzitter van de voedselbank in de stad Groningen.

Rob van Haaster (50)

Bloembollenkweker in Vijfhuizen.