Brieven

Brieven 21/3/2020

Covid-19 (2)

Méér testen

Er wordt vaak gezegd dat het testen van mensen met milde klachten ‘geen meerwaarde’ heeft. Ten eerste strookt dit niet met het standpunt van de Wereldgezondheidsorganisatie die grootschalig testen aanbeveelt. ‘Test, test, test’ verkondigde die onlangs nog. Maar ruimschoots testen heeft ook voordelen voor ouderen en anderen met een risico-profiel.

Nu weet niemand waar hij aan toe is: had dat familielid of die goede vriend of vriendin onlangs een verkoudheidje, een griepje of was het toch het coronavirus? Niemand die het nu weet. Terwijl deze informatie wel nuttig is – zo’n ‘coronaoverlever’ kan dan redelijk gerust op bezoek gaan bij ouderen en personen met een kwetsbare gezondheid. Grootschalig testen kan sociaal isolement helpen voorkomen.

Thuiswerken (1)

Dubbele dienst

Treffend gesproken Japke-d Bouma (Thuiswerken met je familie – dat is de hel, 18/3). Thuiswerken is een ding, maar die thuisscholing komt daar ook nog bij. De docenten leveren fantastisch werk door ons elke dag van opdrachten en inspiratie te voorzien. Genoeg om een hele schooldag mee te vullen. Dochterlief zal niet achter gaan lopen. Maar ons eigen werk! Met conference calls die over de hele dag verspreid zijn, moeten we om de beurt werken en docent spelen. Het werken gaat in blokken van maximaal een uur. Inderdaad, alleen de avond kan je doorwerken. Als je nog energie hebt...

Thuiswerken (2)

In diskrediet

Het zou mooi zijn als de meeste kantooronzin eens goed door de mand valt door deze noodgedwongen thuiswerkgolf. Maar de realiteit is dat veel mensen en organisaties niet goed op de nieuwe situatie voorbereid zijn. Ze hebben geen stille werkplek thuis, technische hulpmiddelen zijn slecht of ontbreken en micromanagement gaat gewoon door. Dit zal voor veel frustratie zorgen en als bewijs worden gezien dat thuiswerken niet werkt. Terwijl het tegendeel – kan ik na meer dan vijftien jaar thuiswerken zeggen – het geval is.

Jeroen Krabbé

Enthousiasteling

Ik zou Jeroen Krabbé geen ijdel persoon willen noemen, zoals Arjen Fortuin doet in de recensie van Krabbé zoekt Chagall (Marc Chagall schilderde altijd door, 18/3). Eerder: onderhoudend, enthousiast. Hij weet mij van a tot z te boeien. Hij vertelt prachtig en ook z’n oude rode Volvo is hem vergeven. Hier in Zweden zijn ze gek op oude Volvo’s. Geen kwaad woord over Krabbé. En tja, ijdel? Wat is ijdel?

Ekshärad

corona-debat (1)

Kuddedenken

De verslaggeving over het Kamerdebat over corona is vrij vreemd (Drama, irritatie en stress in de Kamer, 19/3) . Er wordt geponeerd dat Baudet en Wilders pretenderen alles te weten; zij geven echter juist aan dat door het gebrek aan kennis het verstandig is in lockdown te gaan. Het zijn de andere partijen die speculeren, door uit te gaan van onbewezen theorieën.

De media horen de macht te controleren. Als er groupthink ontstaat, moet NRC dat scherp in de gaten houden, in plaats van de enige kritische Kamerleden weg te zetten (omdat ze nou eenmaal ‘fout’ zijn). En kuddedenken is precies wat er in dat debat aan de hand was.

Corona-debat (2)

Linkse politiek

Populisme „is bought by judgement of the eye”, om met Shakespeare te spreken. ‘Links’ heeft zich tijdens het debat over de kabinetsaanpak van het coronavirus onthouden van populisme, volgens de column van Tom-Jan Meeus (Wanneer politici elkaar doden gaan verwijten, 19/3). Toch uitte Esther Ouwehand (Partij voor de Dieren) vrijwel uitsluitend kritiek op de veeteelt en het risico op de overdracht van zoönosen. Dit is op zich een legitiem punt en een debat hierover zal ná de coronacrisis zeker gevoerd moeten worden. Men kan zich echter afvragen welk nut het herhaaldelijk aansnijden van dit onderwerp midden in deze crisis dient, terwijl patiënten, zorgpersoneel én ministers snoeihard aan het knokken zijn. Een crisis die overigens niet tot stand kwam door intensieve veeteelt en bovendien in een ander land. Is dit geen populisme?

Corona-debat (3)

Echte leiders

Een mooie analyse van Tom-Jan Meeus (Wanneer politici elkaar doden gaan verwijten, 19/3). De wereld snakt naar feiten, waarheid en gezag. Populisten leven van het tegenovergestelde: onwaarheid, twijfel, wantrouwen. Terwijl de angst door de samenleving giert gooien Wilders en Baudet doodleuk nog wat olie op het vuur. Een kapitale inschattingsfout! Mensen willen door een onzekere toekomst worden geloodst, ze willen verlichting en niet het rookgordijn van de populisten. De crisis heeft de wereld wakker geschud, met leugens kom je niet zo gemakkelijk meer weg. De wetenschap, door radicaal rechts langdurig geattaqueerd en geminacht, is nu aan zet. De echte leiders zijn opgestaan!

Waardig sterven

Mét aanraking

Een klapactie voor zorgverleners is hartverwarmend, maar ik voel, zie en hoor het virus overal om me heen. We moeten elkaar helpen met ziek zijn, maar ook met waardig sterven. Ook dat is de rol van de gezondheidszorg. Waardig sterven met familie en geliefden om je heen, met een arts die je aanraakt en troost! Dát is verbondenheid en menselijkheid!


verpleegkundige

Staat

Onmisbare rol

Jaren is gedacht dat de rol van de staat kon en moest worden teruggedrongen. De huidige crisis in de gezondheidszorg en de direct daarmee verbonden economische crisis leert wel anders. Terecht verleent de staat nu steun om de inkomens van Nederlanders te beschermen en bedrijven een kans te geven te overleven. Maar als de crisis overwonnen is mogen we niet terug naar business as usual. Laten we nu erkennen dat de staat een eigen en essentiële taak heeft die nooit overgenomen kan worden door de vrije markt. Als de coronacrisis is overwonnen moet de staat met dezelfde voortvarendheid ingrijpende beslissingen durven maken om de twee grote problemen van onze tijd aan te pakken: maatschappelijke ongelijkheid en de opwarming van de aarde. De getoonde daadkracht in deze crisis laat zien dat dat kan.