‘In deze tijd leer je mensen kennen’

De Impact Het coronavirus ontlokt aan mensen zowel barmhartigheid als brutaliteit. Danielle Pinedo beschrijft welke impact Covid-19 heeft op mensen.

NRC spreekt de komende tijd met twaalf mensen die in de frontlinie staan van de corona-epidemie. Van arts tot ondernemer, van schoolbestuurder tot supermarkthouder. Wat maken zij mee? Wat zijn hun zorgen? Hoe houden ze de moed erin?

Als ik hem bel zit Soenil Bahadoer in zijn cabrio. Het zonnetje schijnt in Brabant, de wind strijkt langs zijn gezicht, de tulpen komen uit. „Ik voel me goed”, zegt de chef-kok en eigenaar van tweesterrenrestaurant De Lindehof in Nuenen. Maakte hij zich gisteren nog zorgen over de verliezen die hij draait als gevolg van Covid-19, vandaag maakt hij er het beste van. „Ik heb de hele dag Hindoestaans gekookt met mijn moeder. Na afloop nam ik een bos bloemen mee voor mijn vriendin. Ze waren verbaasd; dat doet-ie nóóit.”

Bahadoer (52) is niet de enige die positieve neveneffecten van de coronacrisis ziet. Bij de voedselbank in Groningen krijgt voorzitter Ulfert Molenhuis (72) wel vaker een helpende hand toegestoken, maar wat hij nu meemaakt, is ongekend. Bij een inzamelingsactie werd in drie dagen tijd 80.000 euro opgehaald van particulieren, bedrijven, kerken, gemeente en provincie. Zo kan hij, als de coronacrisis erger wordt, voor acht weken maaltijden invriezen en bezorgen bij de klanten thuis, om het besmettingsgevaar te reduceren.

Bij Brabantse verpleeg- en verzorgingshuizen helpen behandelaren bewoners bij het facetimen en skypen met familieleden.

Molenhuis: „Gisteren belde een medewerker van FC Groningen. Ze gaan twee spelersbussen uitlenen voor de maaltijdbezorging. Vijftig zitplaatsen is vijftig tassen. Zo kunnen wij een kwart van de stad bedienen. En hé, ze gaan voorlopig toch niet voetballen.”

Waar ze op scholen in Amsterdam-Noord al langer tegen digitaal lesgeven aanhikken, wordt nu in een paar weken tijd een niveau bereikt waarvoor normaliter twee jaar nodig is. Volgens bestuurder Mirjam Leinders (52) van stichting Innoord „bruist en borrelt” het op scholen. „Alle drempels vallen weg. Nu móet het. Je hoeft mensen niet te overtuigen van nut en noodzaak.”

Bij Brabantse verpleeg- en verzorgingshuizen helpen behandelaren bewoners bij het facetimen en skypen met familieleden. Dat is heel fijn, zegt regiomanager Armand Lagrouw van Surplus Zorg uit Breda, want bezoek is sinds kort niet meer toegestaan wegens besmettingsgevaar.

Toch ziet hij ook minder mooie ontwikkelingen. Sommige familieleden accepteren niet dat de instellingen op slot zijn en proberen via sluiproutes hun ouders of grootouders te bereiken. Op één locatie werden „scherpe teksten” geuit tegenover zorgpersoneel. Het is niet ondenkbaar dat er beveiliging aan te pas moet komen om te handhaven.

„Iedereen heeft het moeilijk”, zegt chef-kok Bahadoer vanuit zijn cabrio. „In deze tijd leer je mensen kennen.”

Miriam de Graaff (34)

Sociaal psycholoog, woont in Borne (Overijssel).

Monique Bueving (48)

Voorzitter van de voedselbank in de stad Groningen.

Lodewijk Poelhekke (47)

Traumachirurg en voorzitter van de vereniging van medisch specialisten in het Maasziekenhuis Pantein in Boxmeer. Woont in Nijmegen.

Mary-Jo de Leeuw (45)

Cybersecurityexpert, woont in Wassenaar.

Roland Kramer (57)

Uitvaartverzorger in Den Bosch.

Armand Lagrouw (56)

Regiomanager bij Surplus, een organisatie voor verpleging en verzorging in Breda. Woont in Sprang-Capelle.

Maaike Roovers-Schellekens (45)

Huisarts in Sassenheim. Woont in Oegstgeest.

Soenil Bahadoer (52)

Chefkok en eigenaar van het twee sterrenrestaurant De Lindehof in Nuenen.

Paul Corbijn (52)

Eigenaar Plus-supermarkt in Vrouwenpolder.

Mirjam Leinders (52)

Bestuurder stichting Innoord in Amsterdam. Woont in Badhoevedorp.

Luc Tanja (53)

Afdelingsmanager daklozenopvang van het Leger des Heils in Almere. Woont in Amsterdam.

Rob van Haaster (50)

Bloembollenkweker in Vijfhuizen.

Ulfert Molenhuis (72)

Voormalig voorzitter van de voedselbank in de stad Groningen.