Recensie

Recensie Muziek

Uitbarstingen en beschouwing

Op het tweede album van Porridge Radio, uit Bristol, wordt niet om de hete brij heen gedraaid. In ‘Sweet’ beschrijft zangeres Dana Margolin, een androgyne verschijning met felle ogen, een toekomstige date: „I’m charming, I’m sweet/ she will love me when she meets me”, zingt ze, om vervolgens uit te barsten in gitaargeraas, als een kind dat een driftbui krijgt. De geliefde is gewaarschuwd.

Porridge Radio, bestaand uit drie vrouwen en één man, klinkt op Every Bad voller en meer afgewogen dan voorheen. Maar Margolins laconieke stijl van zingen en tekstschrijven is gebleven, wat een bijzonder effect geeft: de regelmatig voorkomende noise-uitbarstingen, met die beschouwelijke zang. Soms slaat die stem huilerig over, lijkend op Robert Smith (The Cure). Ook de gitaar verschiet van kleur: van glazige boventonen tot stekelige vervorming. Mede door de melodieën, die onverwachte afslagen nemen, biedt Every Bad een welkome versmelting van vertrouwd en ongewis.