Recensie

Recensie Muziek

Spanning in Haïtiaans erfgoed

Eerder dit jaar werd de bijzondere rafelstem van Moonlight Benjamin begraven in gitaargeronk tijdens het Footprints Festival in TivoliVredenburg. Dat was spijtig want juist de zang van de Haïtiaanse zangeres die op het debuutalbum zo bluesy maar toch helder klonk, laat de band boven het gemiddelde uitstijgen. Het liveoptreden bleek een voorbode voor de eerste tracks van opvolger Simido.

De vuige zuidelijke rock à la Black Keys en Alabama Shakes kennen we al, maar wanneer rekt ze haar Kréyol weer eens tot die zinderende uithalen? De tweede helft van het album maakt veel goed. Het lijkt erop dat Moonlight Benjamin (ook de werkelijke naam van de zangeres) daar dieper in het Haïtiaanse erfgoed duikt. Dat is in elk geval waar voor de zeer geslaagde afsluiter ‘Kafou’, de beat en het gitaarspel zijn geleend van de Haïtiaanse kompa; een straatparade-versie van de inmiddels overal klinkende dancehall en afrobeats. En dan eindelijk die stem in volle glorie.