Fulltime werkende monteur was kassier, geen verzorger

Deze rubriek belicht elke week kwesties uit het bedrijfsleven waarover de rechter zich onlangs uitsprak. Ditmaal: fiscaal recht.

Foto Remko de Waal/ANP
Foto Remko de Waal/ANP

Had hij naast zijn fulltime werk als monteur bij een openbaarvervoerbedrijf ook nog een heel jaar voor iemand gezorgd? Volgens de Belastingdienst wel, en daarmee had de man 33.650 euro extra inkomsten genoten. Ik heb niemand verzorgd noch extra inkomsten gekregen, stelde de man, die naar de rechter stapte. Het hoger beroep in deze zaak diende onlangs.

Voor het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden verklaart de man dat hij wel maandelijks geld gestort kreeg, maar dat dat voor een vriend was. De man stelt dat hij dit geld op of rond de ontvangstdatum direct opnam – wat hij staaft met bankafschriften – en aan die vriend gaf. „Soms mocht ik wat houden als onkosten, zo’n 200 euro per keer.” De man is naar eigen zeggen als tussenpersoon gebruikt, of misbruikt, door de vriend en diens zoon – aan wie de man zorg zou hebben verleend en van wie hij betaald kreeg.

De fiscus wijst op ondertekende documenten waarop staat dat het persoonsgebonden budget van de zoon uitbetaald werd aan de man. Die stukken ondersteunen het standpunt van de fiscus, stelt het hof. Maar het ziet ook dat de verklaring van de monteur „van meet af aan steeds en tot in detail dezelfde” is, ook na doorvragen. Daar komt bij dat de rechters twijfelen aan de geloofwaardigheid van de verklaring van de zoon, die zich de door de man verleende zorg nauwelijks kan herinneren, concretiseren of onderbouwen.

Mede omdat de man een fulltime baan had, acht het hof het niet aannemelijk dat de man zorgwerkzaamheden verrichtte, maar dat hij inderdaad als kassier is gebruikt. De beloning voor het werk als kassier, 6.500 euro, moet de man wel aangeven als inkomsten uit overige werkzaamheden.