Aaron Paul in ‘The Parts You Lose’

Interview

Aaron Paul: ‘Ik vind mezelf niet zo grappig’

Interview Aaron Paul De Amerikaanse acteur werd beroemd met ‘Breaking Bad’. Nu is hij te zien als een voortvluchtige crimineel in de film ‘The Parts You Lose’, die deze week digitaal wordt uitgebracht. „Ik hou van duister drama.”

Er is leven na Breaking Bad. Acteur Aaron Paul was in de serie te zien als de drugsverslaafde nietsnut Jesse Pinkman, die samen met zijn voormalige scheikundeleraar Walter White een drugslaboratorium begint. Paul won drie keer een Emmy voor zijn rol. Breaking Bad, een van de meest geliefde televisiedrama’s ooit, kwam in 2013 na vijf seizoenen ten einde. Maar de serie kreeg vorig jaar een staartje met de op zichzelf staande film El Camino met Paul in de hoofdrol.

Paul zat in de tussentijd niet stil. Hij is als stemacteur en producent verbonden aan de animatieserie Bojack Horseman op Netflix. Hij speelt in het derde seizoen van de sciencefiction-serie Westworld op HBO. En hij is nu te zien in de misdaadfilm The Parts You Lose, die deze week uitkomt op de grote digitale platforms.

Paul speelt een voortvluchtige, zwaargewonde crimineel – alleen aangeduid als ‘The Man’ – die zich schuilhoudt in de schuur van het dove jongetje Wesley. De jongen heeft het zwaar te verduren thuis met een vader die drinkt en hem mishandelt. In ‘The Man’ vindt hij een wellicht een betere vaderfiguur en een rolmodel.

Paul speelt niet alleen de hoofdrol, maar is ook producent van The Parts You Lose. Het kostte jaren om de film van de grond te krijgen; in een eerdere fase waren regisseur Paula van der Oest en actrice Carice van Houten aan het project verbonden. „Als acteur ben je eraan gewend om pas bij een film betrokken te raken als alles al helemaal rond is”, vertelt Paul over de telefoon uit Los Angeles. „Maar inmiddels ben ik er wel achter gekomen hoe moeilijk het is om een film te produceren. Twee eerdere pogingen om de film te maken liepen op het laatste moment spaak. Pas bij de derde poging viel alles eindelijk op zijn plaats.”

Toch wil Paul ook in de toekomst blijven produceren. „Ik beleef bijna evenveel plezier en voldoening aan produceren als aan acteren. Als producent ben je vanaf het allereerste begin betrokken bij een film. Je hebt daardoor veel meer zeggenschap over de film dan je alleen als acteur hebt. Je krijgt de kans om echt zelf iets te bouwen. Dat is heel bevredigend.”

Uw rol hier heeft overeenkomsten met Jesse Pinkman. Wilt u het publiek stap voor stap tonen dat u ook een ander type rollen kunt spelen?

„Dat is ongeveer het idee. Het is mijn eigen verantwoordelijkheid als acteur, dat ik niet in de val stap van typecasting. Ik wil mezelf en het publiek blijven uitdagen en verrassen. Het aantal keren dat ik sinds Breaking Bad een rol aangeboden heb gekregen als een sympathieke drugsverslaafde slaat werkelijk nergens op. Ik heb helemaal geen behoefte meer aan zulke rollen. Daar ben ik klaar mee.

„Maar als mensen zeggen dat ik alleen maar te zien ben in duistere, zware drama’s heb ik daar veel minder moeite mee. Dat is nu eenmaal het soort films en series waar ik zelf het liefst naar kijk. Het komt gewoon veel minder vaak voor dat ik een scenario onder ogen krijg voor een lichte komedie en dat ik daar meteen een heel sterk gevoel bij heb. Ik vind mezelf ook niet bijzonder grappig.”

Maar Jesse Pinkman had ook een komische kant.

„Ja. Maar die humor komt direct voort uit de absurde situaties waarin hij verzeild raakt. Hij is een grappig personage, omdat hij zulke absurde dingen zegt en doet. Maar hij is wel echt zo. Dat maakt het eerlijk. Hij is niet iemand die grappig probeert te zijn.”

‘The Parts You Lose’ gaat over rolmodellen en vaderfiguren. Leert uw personage aan Wesley hoe hij een man moet zijn?

„Hij leert hem om voor zichzelf op te komen. In Wesleys gezin is van alles mis. Wesleys eigen vader is een diep beschadigd persoon. Het personage dat ik speel is duidelijk een schurk. Maar hij heeft toch ook nog wat goedheid in zich en hij ontfermt zich over Wesley. De film probeert wat dieper te kijken naar het belang van een rolmodel en een vaderfiguur.”

Maar is ‘The Man’ echt zo’n geweldig rolmodel? Tegenwoordig wordt veel gesproken over zogeheten ‘giftige mannelijkheid’.

„De film gaat alleen maar over wat het betekent om een man te zijn in de ogen van dit specifieke personage. Je hoeft natuurlijk niet per se een gewelddadige, voortvluchtige gangster te zijn om een echte man te zijn. Dat is uiteraard niet de boodschap die de film wil overbrengen.”

Het publiek vat antihelden soms op als daadwerkelijke helden. Dat is ook wel gebeurd bij ‘Breaking Bad’.

„Bij Breaking Bad stond vanaf het allereerste begin vast dat Walt aan het einde een absolute antiheld zou zijn. Het grootste probleem was dat een deel van het publiek een hekel kreeg aan Skyler, de vrouw van Walt. Daar heb ik nooit iets van begrepen. Zij was iemand die niets anders wilde dan voor haar gezin opkomen. Ik vond die negatieve reactie echt vreselijk voor Anna Gunn. Zij heeft de rol van Skyler echt fantastisch gespeeld. Dat kan niemand ontkennen. Maar mensen kregen een hekel aan haar personage omdat ze zoveel hielden van Walt, terwijl hij eigenlijk de schurk was.

Lees hier de recensie van ‘The Parts You Lose’

„Als ik zeg ik dat ik het meeste hou van zware drama’s, wil dat overigens niet zeggen dat ik altijd een schurk wil spelen. Ik speel eigenlijk zelden een echte schurk. Het liefst speel ik gecompliceerde figuren die evidente problemen hebben, die een basis hebben in de werkelijkheid. Ik ben eigenlijk nooit een slechterik zoals in een film van Marvel, die aan zijn snor draait terwijl hij zijn duivelse plannen uitbroedt en lacht om de wanhoop van de mensheid.”