Brieven

Brieven NRC Handelsblad 16/3/2020

Excuses aan Indonesië (1)

En militairen dan?

Ons, door de koning uitgesproken, excuus aan Indonesië zal veel toenmalig uitgezonden en nog levende militairen onaangenaam (om het eufemistisch te zeggen) treffen. Het wordt nu tijd dat de regering ook haar excuses aanbiedt aan die duizenden militairen, beroeps- maar vooral dienstplichtigen, die zij op deze zinloze missie stuurde en opdroeg verkeerde dingen te doen. Ik weet wel, achteraf kijken en oordelen is gemakkelijk, maar niet kijken en niets doen is opnieuw fouten maken.

Excuses aan Indonesië (2)

Voor wie? Voor onszelf

In de krant is te lezen dat het overgrote deel van de Indonesiërs zich helemaal niet druk maakt over of de regering zich verontschuldigt (Excuses voor optreden in Indonesië komen geen moment te vroeg, 12/3). Die excuses zijn er dan ook niet voor hen. Die zijn er voor ons, zodat wij weer kunnen laten zien hoe moreel superieur we zijn, deze keer niet tegenover ‘onbeschaafde wilden’, zoals vroeger, maar tegenover onze eigen voorouders. Zou het een erfenis van het calvinisme zijn, al die schuld en schaamte die we blijkbaar moeten voelen?

Overigens ben ik er wel helemaal voor dat overlevenden en nabestaanden de erkenning en eventuele schadevergoedingen krijgen waar ze recht op hebben.


Gouda

Ambacht

Lust voor het oog

Lang geleden moest ik op zoek naar een andere chef-kok en had daarbij het geluk dat zich een Duitser aanmeldde, degelijk en traditioneel opgeleid. Tot die tijd gewerkt hebbend met amateurs met goede bedoelingen, was het een lust voor het oog om te zien hoe hij zijn mise-en-place uitvoerde. Die georganiseerde tafel van de operatieassistent waar Emma Bruns over schrijft (De schoonheid van elk ambacht: trefzekere orde, 11/3) komt dus bekend voor. Vakmanschap is een genot om naar te kijken. Daar hoef je geen chirurg voor te zijn.


via nrc.nl

EU-begroting

Nederland profiteert

NRC-columnist Caroline de Gruyter hekelde ruim een week geleden Ruttes starre opstelling in de Europese begrotingsonderhandelingen en briefschrijver W.M. Everwijn vindt dat vreemd (Brieven, 10/3). Is het niet meer dan normaal dat Rutte opkomt voor onze welvaart? De zeer goed in de EU ingevoerde De Gruyter bedoelde natuurlijk dat we niet alleen kortzichtig moeten kijken naar uitgaven aan de EU-begroting en wat we daar direct voor terugkrijgen. Veel belangrijker is wat de EU ons in economische zin oplevert. Daarover verschijnen regelmatig wetenschappelijke onderzoeken en keer op keer blijkt Nederland het land te zijn dat tot de top profiteurs behoort. In het onlangs verschenen rapport ‘Estimating economic benefits of the Single Market for European countries and regions’ heeft men de opbrengsten van de ene markt weer eens op een rijtje gezet. De interne markt levert de gemiddelde EU-burger 840 euro per jaar op. Maar er zijn binnen de EU grote verschillen. Zo profiteren Luxemburg (2834 euro), België (1627 euro) maar zeker ook Nederland met 1516 euro per hoofd bovenmatig van de interne markt. Het omgekeerde geldt voor meer perifere landen zoals Griekenland, Bulgarije en Roemenië die slechts in beperkte mate profiteren.


economisch geograaf (Universiteit Utrecht).

Correcties/aanvullingen

Vegan leer

In Ne(p/t) echt (13/3, p.C16-17) stelt het fotobijschrift dat alle getoonde producten gemaakt zijn van piñatex, een materiaal dat voornamelijk gemaakt is van de vezels van ananasbladeren. Maar het jack van H&M is slechts deels gemaakt van piñatex, en de veganistische versie van de schoenen van Dr. Martens zijn van synthetisch imitatieleer.