Recensie

Recensie Media

‘Bizar!’ – Radio in tijden van corona

Radio Quarantaine Request, Corona Quarantaine Contact, coronabulletins op de hele en halve uren, coronavragen, coronadeskundigen, corona-adviezen. Vincent Bijlo over radio in tijden van corona.

We zitten thuis te social distancen, we zijn opgehokt als hoenderen tijdens de kippengriep, maar we willen ‘ons verhaal’ kwijt. Dat kan, op de radio. Wat is dan ‘ons verhaal’? Dat het „bizar” is. Nog nooit hoorde ik het woord bizar zo vaak op de radio. Raar is het ook, vinden de luisteraars en de makers. Onwezenlijk, surrealistisch, als in een zombiefiilm, super-eng, best wel onzeker, maar bovenal bizar, echt heel bizar.

Of je nou luistert naar BNR Nieuwsradio, SLAM, Radio 10, 538, 3FM, Radio 1, Omroep Zeeland of L1, overal hoor je dezelfde parade van verbijstering, relativering, we zullen er maar het beste van maken, we moeten toch blijven lachen en dan toch weer de verbijstering, ongelofelijk bizar.

Verbinding

De radio is deze dagen een plaats geworden waar mensen elkaar meer dan ooit opzoeken, in verbinding met elkaar staan. „We zitten allemaal immers in hetzelfde schuitje”. „We moeten roeien met de riemen”. De open deuren zijn in de ether niet van de lucht. Ik voel me kiplekker, maar als ik lang luister naar al die zelfbevestiging krijg ik een loopneus. De rebel in mij ontwaakt, al is de Boekenweek ten einde. Dat past niet, ik weet het, het is serious business.

De open deuren zijn in de ether niet van de lucht.

Wee degene die te lichtvaardig over corona praat, hij of zij krijgt het op de asociale media zwaar te verduren. Het overkwam vorige week macro-econoom Kees de Kort, die op BNR Nieuwsradio elke ochtend om kwart voor 12 zijn licht over de actuele economische toestand laat schijnen. „Het wordt per minuut gekker”, fulmineerde hij. „Die Italianen zetten in een vlaag van monumentale verstandsverbijstering hun land op slot.” Nou nou, Kees, zei de presentator, maar Kees was niet te stoppen. „Hoe durven ze de hele economie aan gort te helpen!”

Inmiddels heeft hij wat ingebonden, net als Ilja Leonard Pfeijffer, die zich afgelopen zaterdag bij Nieuwsweekend van Omroep MAX met een grafstem vanuit zijn woonplaats Genua verontschuldigde voor zijn al te lichtvaardige benadering van het virus, in de uitzending van de week daarvoor.

Uitgeprinte lithurgie

Corona regeert en verbindt, via de radio. Het mooiste voorbeeld daarvan hoorde ik zondag op hét radiostation voor Christelijk Nederland, Groot Nieuws Radio. Men zond een kerkdienst uit vanuit de studio, een vlotte, moderne kerkdienst. Het orgel was vervangen door een band met een zeer goede zangeres, Joke Buis. Buis ja, niet Bruis. En de luisteraars konden reageren via sociale media. Overal in het land zat men aan het toestel gekluisterd. In Elburg, Voorthuizen, in Appingedam, Ridderkerk, ja zelfs in Maastricht zat men met de uitgeprinte liturgie op schoot te luisteren.

„Het zijn verwarrende tijden”, zei dominee Ron van der Spoel, „maar wij hebben U. Neem ons bij de hand.” Ik hoorde hem aarzelen bij het woord hand. „Waar u ook zit te luisteren”, vervolgde hij, „weet dat u niet alleen bent, Hij houdt uw hand vast.” Zo is het, Hij mag dat, de Heer heeft geen zeep of handgel nodig. Zijn hand, waarin Hij het universum meet, mag ons te allen tijde aanraken.

De Heer heeft geen zeep of handgel nodig.

Zo, dat is nog eens radio. Ik nies keihard tegen het toestel en probeer een zender te vinden waarop het even niet over corona gaat. Ik zap langs 100%NL. Ik hoor Marco Borsato zingen: „Ik heb de sleutel vast, de deurknop heb ik in mijn hand, maar ik twijfel of ik nog wel echt naar binnen kan…”

Ik zou het niet doen Marco, denk ik, houd afstand, en niet alleen in verband met corona, het is allemaal al pijnlijk genoeg.