Terug naar het aanrecht

kruipt achter het aanrecht en leert er haar moeder beter kennen. Afl. 1

Zolang ik me kan herinneren is mijn moeders lievelingsgerecht al rfissa. Het is een traditioneel Marokkaans gerecht dat bestaat uit in de pan gebakken flinterdun platbrood, met kip, linzen en halba; een kruidenmix met onder meer fenegriek. Rfissa is een typisch kraamgerecht dat vrouwen na de bevalling weer op sterkte moet brengen. Het verhaal gaat dat halba ervoor kan zorgen dat je baarmoeder snel weer krimpt naar de oorspronkelijke grootte. En dus stond mijn moeder na de bevalling van mijn dochter met een grote schaal aan mijn bed in het kraamhotel. Eerder hadden mijn oer-Hollandse man en ik geprobeerd een bord met kapotgekookte spaghetti bolognese weg te werken, maar die missie was mislukt. De rfissa was dus meer dan welkom.

„Sorry voor de lucht”, verontschuldigde mijn moeder zich terwijl ze nog wat extra jus over de kip goot en de pittige, kruidige damp zich door de kamer verspreidde. Ze hield het gezicht van haar schoonzoon nauwlettend in de gaten, bang voor enige vorm van afkeuring.

Als kind kon ik de geur van het eten van mijn moeder niet uitstaan. Ze leek er een neus voor te hebben: nét wanneer ik mijn vriendinnen van school mee naar huis nam, maakte mijn moeder bloemkool klaar. Het hele huis rook dan muffig, alsof mijn pa te lang op de wc had gezeten. Maar ook wanneer ze haar geurige tajine maakte of wanneer ze de hele dag boven de couscouspan had gehangen, klaagde ik steen en been. „Wat zullen de buren denken van die lucht!”

Toen we net in de wijk waren komen wonen, pestten buurkinderen me met de kruidige geur die uit ons keukenraam kwam. „Het stinkt!” riepen ze dan. Ik was dan ook vrij jong toen ik besloot dat de Marokkaanse keuken niets voor mij is. Ieder weekend weer probeerde mijn moeder me te verleiden haar bij te staan in de keuken. „Dan kun je het later jouw kinderen ook leren!” En ieder weekend weer snauwde ik dat ze me met rust moest laten en dat ik later geen kinderen wilde.

Inmiddels is onze dochter vijf. Kruiden krijgen we er op geen enkele manier in, ténzij verwerkt in Marokkaanse gerechten. Met voortschrijdend inzicht moet ik dus toegeven dat mijn moeder gelijk had. Wat ik als tiener mokkend op mijn kamer bovendien niet besefte, is dat mijn weerstand van het aanrecht ook voor afstand tussen mijn moeder en mij heeft gezorgd. In de hoop die kloof te overbruggen, duik ik de komende tijd met haar de Marokkaanse keuken in.