Covid-19 geeft een combinatie van klachten: koorts, hoofdpijn, benauwdheid, extreme vermoeidheid Foto Tero Vesalainen

Interview

Koorts, hoofdpijn en benauwd, maar geen coronatest

Zieke ondernemer Nederland heeft officieel ruim 600 coronapatiënten. Maar het zijn er vermoedelijk veel meer. Niet iedereen wordt getest, zoals een ondernemer uit het midden van het land.

Het begon met een lamlendig gevoel, vorige week donderdag. Hij was thuis, omdat hun kind zich niet lekker voelde. Donderdagavond ging de lamlendigheid over in een grieperig gevoel. „Rillerig, hoofdpijn, zere keel”. Vrijdagochtend begint het hoesten, krijgt zijn kind (7) koorts en krijgt zijn vrouw ook klachten. Hij belde de huisarts, maar die zegt: uitzieken, geen paniek.

De man, zelfstandig ondernemer uit het midden van het land, wil niet met zijn naam in NRC.

Hij wil wel zijn verhaal vertellen – „graag zelfs” – omdat hij zich verbaast over wat er met je gebeurt als je ziek wordt en omdat hij zich zorgen maakt over de manier waarop de Nederlandse overheid omgaat met corona. Het beleid is tot nu toe te terughoudend, vindt hij. „Ik maakte eerst ook grapjes over het coronavirus. Maar echt, het is geen grap meer. En het is ook geen gewoon griepje. Griep legt niet een heel land plat.”

Hij wil „geen paniek zaaien” en snapt de terughoudendheid wel een beetje „maar intussen is de Nederlandse aanpak bijna lachwekkend.” Het gesprek, telefonisch, wordt regelmatig onderbroken door een hevige hoestbui. „Eerlijk, ik ben geen pieper, ik kan wel wat hebben. En ik heb vaker griep gehad, maar ik heb me nog nooit zo beroerd gevoeld.” Het is de combinatie van klachten – koorts, hoofdpijn, benauwdheid, extreme vermoeidheid – die het zo anders maakt, vertelt hij. „Het is alsof er een bak cement op mijn borst ligt. Alsof ik mijn longen niet helemaal kan vullen. Heel naar.”

Niet urgent genoeg

In de loop van het weekend voelt het gezin zich steeds zieker en loopt de koorts bij hun kind op. Daarop besluit hij de GGD te bellen. Het gezin is dan wel niet op skivakantie in Noord-Italië geweest, ze zijn wél bevriend met mensen uit Brabant die ze een week eerder nog zagen. Zij hadden last van een lichte verkoudheid.

De klachten zijn voor de GGD niet urgent genoeg voor een coronatest, wordt telefonisch vastgesteld. „De dame van de GGD vinkte een vragenlijst af en zei toen dat ons gezin geen prioriteit had, omdat we niet in Italië waren geweest en niet in Brabant wonen. Ze zei dat we waarschijnlijk gewoon een griep hadden die we uit moesten zieken.”

Het is alsof er een bak cement op mijn borst ligt

Zieke ondernemer

Als de koorts en de benauwdheid aanhouden, belt hij maandag opnieuw de huisarts. Die komt langs, in beschermende kleding, luistert naar de longen en neemt de temperatuur op. Een coronatest doet de huisarts niet, maar hij schakelt wel de GGD in en adviseert om ten minste een persoon uit het gezin te laten testen op het virus. De GGD neemt nog dezelfde dag contact op, maar zegt opnieuw dat het gezin niet wordt getest, omdat ze niet tot de directe risicogroep behoren.

„Ik vroeg: is het dan niet verstandig om een persoon van ons gezin te testen, zoals de huisarts wil? Toen zei ze dat daar geen capaciteit voor is. Dat ze zich focussen op mensen uit de risicogebieden.”

Boodschappen aan huis

Dat vindt hij onbegrijpelijk. „Natuurlijk, we hóeven geen corona te hebben; het kán gewoon een stevige griep zijn, maar ik begrijp niet hoe ze dat door de telefoon kunnen vaststellen. Ik begrijp niet hoe ze kunnen volhouden dat er goed gemonitord wordt. Ik overleef het wel en mijn kind ook, maar mijn ouders zijn kwetsbaar. Als zij besmet raken, hebben ze een groot probleem.”

Intussen, een week na de eerste klachten, voelt hij zich langzaam iets beter. „De koorts neemt af, ook bij de rest van mijn gezin.”

Hij blijft voorlopig thuis, waar de dagen worden gevuld met slapen en televisie kijken. De boodschappen worden aan huis bezorgd en zijn zus brengt regelmatig eten. „Ze stond gisteren ineens in de gang. Ik zei: ‘Ik weet niet of dat nou zo verstandig is.’ Toen sprong ze snel weer naar buiten.”

„Wij begrijpen de klachten”, mailt de GGD regio Utrecht in een reactie. „Het is juist dat mensen die niet in het risicogebied zijn geweest niet worden getest. Wij houden de richtlijnen voor het testen aan die door het RIVM worden gemaakt.” Belangrijk is dat de mensen die volgens de richtlijnen een test nodig hebben, deze kunnen krijgen. Dat betekent dus ook dat niet iedereen getest kan worden.”

Dat GGD’s een capaciteitsprobleem hebben, werd donderdag tijdens een persconferentie in Den Haag bevestigd door RIVM-directeur Jaap van Dissel. „De GGD’s staan onder druk”, zei hij.

De zieke ondernemer is blij met de woorden van premier Mark Rutte tijdens de persconferentie. „Ze lijken het eindelijk iets serieuzer te nemen.”