Opinie

Alarm

We kennen elkaar al een klein mensenleven. Hij was mijn mentor, coach en ook een beetje mijn vader. Nu zitten we voor de laatste keer samen. Zijn lijf is op en dit is ons afscheid. We hebben gekozen voor de lunch, een grote lokaliteit, net buiten het centrum. Halverwege ons gesprek gaat het ontruimingsalarm af. Een dwingende stem roept op om het pand zo snel mogelijk te verlaten. Om ons heen stuiven mensen naar buiten, er ontstaat wat paniek. Ik kijk hem aan en terwijl hij aan zijn garnalenkroket knabbelt zegt hij: „Voor die paar weken ga ik echt niet meer rennen”.

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl