Leren vingerknippen op ‘coole’ en bezielde ‘NRC Nacht van het Talent’

101 talenten Zeventien jonge kunstenaars toonden een staaltje van hun kunnen in een vol Paradiso dinsdagavond, voor een enthousiast publiek dat zelf af en toe meezong.

Actrice Joy Delima tijdens haar optreden op de NRC Nacht van het Talent.
Actrice Joy Delima tijdens haar optreden op de NRC Nacht van het Talent. Andreas Terlaak

Dat de NRC Nacht van het Talent een bezielde nacht zou worden, werd al duidelijk bij het eerste optreden in de grote zaal van Paradiso, waar zich dinsdagavond zeventien jonge culturele talenten presenteerden aan een publiek van ruim 500 bezoekers.

Als eerste zong de Vlaamse soulzanger Jaouad Alloul een aantal van zijn gloedvolle soulnummers, zoals ‘Hard to love’. En hij liet de zaal al snel meezingen: een wiegend hey hey dat een soort bedding voor zijn song werd.

De avond, voortgekomen uit het project van de cultuurredactie van NRC om 101 nieuwe culturele talenten voor de huidige jaren twintig onder de aandacht te brengen, bestond uit twee delen. In de grote zaal was een doorlopend programma met podiumoptredens, gepresenteerd door schrijfster en NRC-columniste Clarice Gargard. En in de kleine zaal waren drie korte paneldiscussies, met beeldende kunstenaars, filmers en schrijvers en NRC-redacteuren. In totaal zeventien kunstenaars van de 101 traden zo op.

Jonge violistes op het podium

Violiste Diamanda Dramm had speciaal voor haar optreden tien jonge violistes meegenomen die haar begeleidden bij muziek die soms klassiek klonk, en dan weer bijna als moderne pop, met ijle zang. Clarice Gargard bevroeg na het nummer kort twee jonge violistes, wat die ervan vonden nu zo op het podium in Paradiso te staan: dat was „cool” hoorde het enthousiaste publiek.

Diamanda Dramm tijdens haar optreden waar ze samenspeelde met tien jonge violistes. Andreas Terlaak

Behalve een bezielde, was het ook een leerzame avond: zo leerde Gargard de bezoekers dat je bij een spoken word-voorstelling moet vingerknippen om je bijval te betuigen, niet klappen. Ze deed dat na het optreden van Lisette Ma Neza, die poëtisch vertelde over haar leven, moeder en achtergrond: „Ik ben verwekt in Afrika en geboren in Europa”, sprak ze. En: „Zwarte meisjes die wenen in witte talen zijn niet te troosten.”

Relativerende humor

Actrice Joy Delima had ook (zelf)relativerende humor in haar optreden over de activistische zwart-withouding: „Ik weet niet wie Malcolm X is. Ik lees geen Marvel-strips”, grapte ze over haar jonge jaren in een deel uit haar autobiografische solo Stamboom Monologen.

Annemieke Mooij toonde haar gestileerde hiphopachtige dans op een ongewone dansvloer: het niet op dans ingerichte poppodium van Paradiso.

In de paneldiscussie over letteren vertelden schrijvers Nadia de Vries, Pete Wu en Olave Nduwanje over hun inspiratie en hun soms activistische drijfveren. De Amerikaanse schrijfster Toni Morrison had schrijfster Olave Nduwanje geïnspireerd tot schrijven, vertelde ze. Ze vertelde ook dat toen ze na lange tijd haar ouders in Burundi opzocht, haar moeder haar naar een duiveluitdrijver bracht, om haar ‘queer’-zijn uit te drijven. „Het is niet gelukt”, zei Nduwanje.

De avond werd afgesloten door een kort maar energiek optreden van de indierockgroep Pip Blom. Daarna mengden publiek en kunstenaars zich in de kelder-met-bar onder Paradiso tot laat in de nacht.