v.l.n.r.: De burgemeesters Jack Mikkers (Den Bosch), Theo Weterings (Tilburg) en John Jorritsma (Eindhoven) tijdens de persconferentie dinsdagmiddag. Ze kondigden daar nieuwe maatregelen aan.

Foto Rob Engelaar/Epa

Interview

Eerst de storm, nu corona: de carnavalsoptocht gaat opnieuw niet door

Coronavirus Noord-Brabant is van alle provincies het meest geraakt door het coronavirus. Daarom werden er dinsdagmiddag maatregelen aangekondigd, waaronder het stoppen van evenementen met meer dan duizend bezoekers.

Eredivisiewedstrijden zijn afgelast, dancefestivals en concerten gaan niet door, en iedereen die dat kan, moet thuisblijven. Het doet Brabantse burgemeesters pijn: „De provincie Noord-Brabant staat bekend als het toonbeeld van gastvrijheid. Maar nu moeten wij toch mededelen: dat kan even niet.”

Theo Weterings, burgemeester van Tilburg:

Jullie noemen de maatregelen een worsteling.

„Het is een Brabantse worsteling. Gastvrijheid zit in onze aard. Maar nu kan dat even niet. Ik noem het sociale onthouding. Dat betekent dat ik zeg: als je een avondje wil gaan stappen dan kan dat wel, maar ga dan de volgende dag niet bij je oma op bezoek.”

De provincie zit op slot?

„Dat nog niet, maar toch gaan evenementen met meer dan duizend bezoekers niet door.”

Waarom trekt u daar de grens?

„Die is natuurlijk arbitrair. Want wat doe je met een evenement met achthonderd mensen? Kan dat dan wel? Ik zeg: voorlopig wel, maar als er achthonderd ouderen bij elkaar komen, dan zou ik het toch afraden.”

Al die evenementen die niet doorgaan: dat heeft ook financiële gevolgen.

„We hebben in onze afweging niet meegenomen hoeveel geld dit gaat kosten. Maar we weten dat we te maken hebben met een crisis die de economie sowieso aantast.

Volg het laatste nieuws in ons blog

We konden niet anders, want als we niks doen, bestaat de kans dat de economische schade nog groter is. Maar we zien het dilemma, bijvoorbeeld veel kinderen die niet naar school kunnen gaan, omdat hun leraar ziek is. Daardoor moeten mensen stoppen met werken, om hun kinderen op te vangen.

„Dus zeg ik: laten we ervoor zorgen dat scholen bijvoorbeeld gebruik maken van vrijwilligers, zodat kinderen, desnoods in grotere groepen, toch op school kunnen blijven.”

Wanneer hebben deze maatregelen hun doel bereikt?

„Het is een succes als het aantal nieuwe mensen dat besmet raakt, daalt. De volgende fase is het matigen, dan heb je het over nieuwe maatregelen die nu nog niet nodig zijn. Ik wil nog niet vooruitlopen opwelke dat zijn.”

John Jorritsma, burgemeester van Eindhoven:

Grote evenementen in Brabant worden afgelast, hoe moeilijk was dat besluit?

„Ik ben al veertig jaar actief in het openbaar bestuur, maar ik moet nu beslissingen nemen waarvan ik vooraf nooit had kunnen denken dat ik voor deze keuze zou komen te staan. Wij maken die beslissingen op basis van de adviezen van deskundigen. Maar het nemen van die beslissingen doet wel echt pijn.”

Waarom?

„Brabant is een provincie van evenementen. Maar wij moeten er nu voor kiezen om een carnavalsoptocht, die al een keer was afgelast vanwege het weer, alsnog te verbieden. Een paardensportevenement als Indoor Brabant, met vijftigduizend bezoekers, waaraan veel vrijwilligers maandenlang werken, dat niet in deze vorm kan doorgaan. Dancefestivals waar mensen kaarten voor hebben gekocht, waar ze zich op hebben verheugd.”

Zijn er nog uitzonderingen mogelijk?

„Indoor Brabant heeft ons gevraagd of ze het dan niet kunnen opknippen, met duizend bezoekers per dagdeel. Dan zou het eventueel wel kunnen. Maar dat moeten we gaan beoordelen.”

Hoe groot zijn de gevolgen?

„Een voetbalwedstrijd kan wellicht later worden ingehaald. Maar sommige evenementen zijn eenmalig, die zijn niet in te halen. Wat de financiële schade is, is onduidelijk, maar maatschappelijk heeft het grote gevolgen. Maar wat we willen is de verspreiding in te dammen. Als het aantal verspreidingen afneemt, dan hebben we een begin om een eind aan deze bijzondere tragedie te maken.”

Hoe weet u dat deze maatregelen bij de huidige situatie passen?

„Achteraf weet iedereen wat we wel of niet hadden moeten doen. Maar wij staan nu voor de keuze om de beslissingen te maken. Dat is een dilemma, waarin we een afweging maken tussen de geneeskundige kant en de maatschappelijke kant. En daar kunnen we uiteindelijk ook op afgerekend worden als bestuurders. Maar iemand moet het doen.”