Voor de wereldtitel moest het roer om bij motorcrosser Glenn Coldenhoff

Motorcross Glenn Coldenhoff wil na een jarenlange investering uit de schaduw van Nederlands beste motorcrosser Jeffrey Herlings stappen.

Glenn Coldenhoff in actie tijdens de MXGP in Valkenswaard.
Glenn Coldenhoff in actie tijdens de MXGP in Valkenswaard. Foto Bas Czerwinski/ANP

Een half uurtje na de finish van de GP van Valkenswaard loopt motorcrosser Glenn Coldenhoff in korte broek door de paddock. Hij kan een lange broek even niet aan zijn rechter kuitbeen verdragen vanwege een enorme brandplek. Souveniertje van een geklemd been tegen de uitlaat na een valpartij in de tweede manche. In de eerste manche was hij ook al van zijn motor gestuiterd. Het was bepaald niet zijn weekeinde. En daar had Coldenhoff enorm de pest over in.

Het resultaat van zijn glijpartijen was dat de nationale verhoudingen onveranderd bleven. Jeffrey Herlings heeft zondag met een zege in de koningsklasse MXGP zijn dominantie na een verloren jaar door een voetbreuk hersteld. Maar voor Coldenhoff, die zevende werd, lijkt na twee grands prix ook in 2020 een plek in de schaduw van Herlings zijn lotsbestemming. Bepaald niet zijn ambitie.

Coldenhoff was jarenlang een tevreden mens, maar niet als motorcrosser. Daar moet dit jaar verandering in komen, vindt hij. Begrijp hem goed, hij doet nog altijd niets liever dan door het zand raggen op een motor. Maar het wordt in zijn beleving op 29-jarige leeftijd wel een keer tijd dat een investering van twintig jaar zich uitbetaalt. Concreet: met een wereldtitel in de MXGP-klasse.

Een idee-fixe, met Jeffrey Herlings en Tim Gajser, de Sloveense wereldkampioen van 2019, als even wrede als dominante concurrenten? Geenszins, pareert Coldenhoff, omdat hij vorig jaar derde werd in het WK-klassement, dit jaar is opgenomen in het Spaanse GasGas-fabrieksteam en alle persoonlijke faciliteiten danig heeft geüpgraded. Zonder een spoor van stoerdoenerij: „Als bij mij alles klopt, kan ik meedoen met de besten.”

Niet meer die enorme was

Die nieuwe zelfverzekerdheid is gestoeld op veranderingen in zijn entourage. Vriendin Nikki heeft haar baan opgezegd en is fulltime zijn personal assistent geworden. Het voordeel daarvan: Coldenhoff kan zich volledig op het crossen richten. En dan hoeft hij op maandag na terugkomst van een grand prix niet meer die enorme was te doen en die vieze helmen te poetsen, wanneer zijn vriendin aan het werk is. Niet dat de motorcrosser zich daar te groot of te macho voor voelde, integendeel, maar het ging wel ten koste van zijn herstel na een raceweekend.

Maar zijn meest ingrijpende verandering is de aanstelling van de Amerikaan Ryan Hughes als zijn privécoach. Voorlopig voor een periode van vier maanden, omdat een langere overeenkomst financieel niet te behappen was – „ik moet zelf ook nog wat centen overhouden”.

Hughes is een oud-crosser met het uiterlijk van een hippie voor wie Coldenhoff al jarenlang grote bewondering koestert. Vanwege zijn agressieve rijstijl, zijn fitness, zijn voedingsleer, maar vooral zijn non-conformisme. Met die man wilde hij samenwerken. Die man kan hem het zetje naar de wereldtitel geven, verwacht Coldenhoff. Omdat Hughes hem van een ingetogen, technische coureur in een agressieve rijder kan transformeren, die Herlings en Gasjer de stuipen op het lijf kan jagen.

Als ik nu niks doe, gaat het er nooit van komen en heb ik achteraf spijt

Glenn Coldenhoff

Op een uitnodiging via Instagram volgde een dusdanig geslaagde kennismakingsweek in Spanje, dat Coldenhoff hem contracteerde. Als de successen volgen, geldprijzen en bonussen binnenstromen, hoopt Coldenhoff de financiële ruimte te krijgen hem ook voor het tweede deel van dit seizoen vast te leggen.

Kruispunt

Jazeker, zegt Coldenhoff, al die wijzigingen ziet hij als een kruispunt in zijn loopbaan, die hij nog met een zestal jaren denkt te verlengen. Het was nu of nooit. De motorcrosser, stellig: „Geld interesseert me niet. Ik wil eind dit jaar een mooie medaille, dat betekent alles voor me. Ik ben nooit kampioen geweest, maar heb vorig jaar met mijn derde plaats in het WK-klassement gemerkt dat ik nog vorderingen blijf maken. Ik investeer om eindelijk mijn doel te bereiken. Dit jaar ga ik all-in, wil ik 200 procent geven en dan zien we wel waar het uitkomt. Als ik nu niks doe, gaat het er nooit van komen en heb ik achteraf spijt.”

De eerste grand prix, vorige week in Groot-Brittannië, wees allerminst op een groots en meeslepend seizoen voor Coldenhoff. Een slecht voorteken? Niet volgens de motorcrosser, die zijn twee zesde plaatsen toeschreef aan de barbaarse weersomstandigheden en zijn ongelukkige startpositie. Natuurlijk, Coldenhoff was ontevreden over die prestatie, al voelde hij zich fysiek goed en ging het rijden op zich niet slecht. Nu nog werken aan een goede start.

Maar in het door het coronavirus geteisterde Noord-Brabant wierpen twee valpartijen Coldenhoff dit weekend terug in de tweede grand prix. Hij moest zich in zowel de eerste als tweede manche terugvechten vanaf een dertigste plaats. Dat deed hij met verve, eerst door negende en vervolgens zevende te worden, met een zevende plaats in de algemene rangschikking als beloning.

Bonuspuntje: hij steeg in de WK-stand van de achtste naar de zesde plaats. Maar buiten zijn manier van rijden was er zondag weinig om tevreden over te zijn.

Overal een stapje voor

Coldenhoff is niet een man van grote woorden. Maar ondanks zijn bescheidenheid laat hij doorschemeren eindelijk uit de schaduw van viervoudig wereldkampioen Herlings te willen treden. „Hij is me overal een stapje voor”, zegt hij, realistisch. „Ja, ik voel me een beetje ondergewaardeerd. Niet dat het me stoort, maar ik wil Jeffrey natuurlijk wel eens verslaan. Ja, je zou zeggen dat ik het kunstje heb kunnen afkijken toen we samen in het KTM-team reden. Maar dat is niet realistisch. Wat voor hem werkt, hoeft voor mij niet per se goed uit te pakken.”

Voor coach Hughes was het resultaat in Valkenswaard niet dusdanig teleurstellend dat hij zijn plannen zal moeten bijstellen. De Amerikaan acht Coldenhoff nog steeds in staat de wereldtitel te grijpen, op voorwaarde dat hij zijn start verbetert en sneller wordt. Een kwestie van goed trainen, voor de juiste mindset zorgen en de voeding in dienst van de sport stellen, zegt hij. „Dan komt het wel goed. Glenn is een vechter, die nóg agressiever moeten leren rijden. Dat gaat goed komen, want hij wil ervoor sterven.”