‘Als regisseur kun je je eigen fantasie verwezenlijken’

In Mediavreters vertellen mensen wat ze kijken, lezen, luisteren en liken.

Illustratie Anne Caesar van Wieren

Nina-Elisa Euson (29) studeert bijna af van de regisseursopleiding aan de Toneelacademie van Maastricht. „Als regisseur kun je je eigen fantasie verwezenlijken. Andere mensen voeren precies uit wat jij wil. Zo machtig voelt dat. Het is een opleiding die je totaal opslokt. Vooral de bewijsdrang en prestatiedruk zijn zwaar. Constant het gevoel dat je vet, grappig, intelligent en snel moet zijn. Maar ook het zoeken naar je eigen stempel. Wat voor maker ik ben? Geen idee! Wat ik wel weet is dat ik activistisch wil zijn. Op dit moment maak ik een voorstelling over gender en eerder kaartte ik racisme aan. Ik zou geen niet-actueel Shakespeare stuk kunnen maken. Kunst hoeft nergens over te gaan, maar daarvoor voel ik te veel verantwoordelijkheid.

„Regisseur Eric de Vroedt bewonder ik. Hij is geëngageerd, schrijft intelligente teksten en heeft humor. Hij schrijft en regisseert zelf, een bijzonder knappe combinatie. Van hem zag ik Mighty Society 9. Een voorstelling over de gifaffaire met Probo Koala in 2007. Racisme is daarin een belangrijk thema. Mede daardoor liet het een diepe indruk achter. Ik heb me nooit gediscrimineerd gevoeld vanwege mijn huidskleur. Maar precies in de tijd dat ik die voorstelling zag, begon ik het om me heen plots wel te zien. Ik werd meer ‘woke’ om het als een echte millennial te zeggen. Het zien van Mighty Society kwam op een goed moment. Zware onderwerpen behandelt De Vroedt snel en vol satire. Humor vind ik vreselijk belangrijk. Ik bewonder mensen die machtige systemen op een slimme, grappige manier bevragen. Arjen Lubach is daar met zijn programma ook een voorbeeld van.

„Ik ben praktisch opgegroeid in Comedyclub Toomler in Amsterdam. Zeven jaar werkte ik er vier dagen per week. Het vormt je smaak als je zoveel comedy ziet. Comedians zijn vaak niet naar een toneelschool geweest, maar kunnen als geen ander een verhaal vertellen. Ze hebben shit meegemaakt en weten precies hoe ze het moeten vertellen. Ik vind het een van de puurste vormen van podiumkunst. Voor mij als regisseur voelt een toneelacademie als noodzaak om serieus genomen te worden, maar in comedians zie ik kunstenaars die zonder toneelopleiding beter zijn dan met. Micha Wertheim vind ik de meest interessante. Er is geen genre op hem te plakken. Bij zijn shows lach ik nauwelijks hardop, maar kom ik altijd naar buiten met een andere kijk op de wereld. Wat hij doet is uniek en bevreemdend.”

‘Van dat bevreemdende ben ik fan. Ik hou ervan als iets onmiddellijk effect op me heeft. Absurde cartoons zoals Bojack Horseman en South Park hebben dat. In zo’n getekende wereld kun je de meest gruwelijke dingen laten gebeuren in zo’n lieve cartoonstijl. Makers hebben meer vrijheid. In mijn eigen werk zoek ik het effect in snelheid. Korte scènes, snelle grappen. Nu ik bijna afstudeer, moet ik me bewijzen. Ik heb daar vertrouwen in, geen idee waarop dat gebaseerd is. Het is een spannende, maar ook hypocriete wereld waar ik in beland. Mijn papiertje gaat me sowieso helpen. En je moet een beetje pr voor jezelf durven te maken. Dat durf ik wel. Andere makers zijn misschien inhoudelijk beter, maar durven het minder uit te dragen. Terwijl het wel helpt, wat harder schreeuwen.”