Brieven

Weten de provincie en de gemeente ook eens hoe het isBrieven

Foto Ans Brys

Door de provincie Zeeland en gemeente Vlissingen wordt alles uit de kast gehaald om aan te tonen hoe schadelijk en schandelijk het besluit van de regering is om de belofte een kazerne naar Vlissingen te verplaatsen niet na te komen. Enorme schadevergoedingen in geld en goederen zijn het minste waarmee Den Haag over de brug moet komen. Maar in feite krijgen provincie en gemeente een koekje van eigen deeg – nu weten ze hoe dat voelt. Gemeenten en provincies nemen dagelijks beslissingen waarbij eerder gemaakte afspraken niet worden nagekomen. De macht van deze instituties is enorm groot. Dat heeft vooral te maken met de zwakte van het bestuursrecht en met een Raad van State die niet de burger tegen de overheid, maar de overheid tegen de burger beschermt. Dat eerste komt vooral tot uitdrukking doordat de regels op eenvoudige wijze door gemeente en provincie kunnen worden aangepast om te mogen doen wat tot voor kort niet mocht. Zo zijn in Zeeland bungalowparken gebouwd op plekken waar dit eerst niet mocht. En zonder twijfel is hierbij ook gehandeld tegen beloften en afspraken in. Dat maakt burgers – terecht – net zo opstandig als het provinciebestuur van Zeeland. Burgers kunnen echter niet op hoge poten naar Den Haag. De burger loopt in eerste instantie vast bij de gemeente die zonder veel omhaal van woorden alle bezwaren ongegrond verklaart. Datzelfde gebeurt vervolgens bij de Raad van State.

Provincie en gemeente moeten niet zeuren. Zo gaat dat nu eenmaal, wen er maar aan.