‘Je lijkt fragiliteit te zien, maar dat is het juist niet’

Mijn favoriet Waarom heeft u dit kunstwerk gekocht? Deze week: Een foto

Belle, portretfoto, 40x40cm.
Belle, portretfoto, 40x40cm. Foto Laila Mubarak

De foto hangt in mijn slaapkamer, ik kijk ernaar vanuit mijn bed. Het is mijn eerste echte kunstwerk, behalve als je de poster meetelt die aan de wand ertegenover hangt. Die poster is van een toneelstuk waar ik vorig jaar in speelde, Een gewicht van tederheid. Het was een soort poëtische beeldvertelling in muziek, het onderwerp was simpel gezegd de zoektocht tussen samenzijn en alleen-zijn.

„Op de poster zie je de openingsscène. We speelden op een enorm, groot en zwaar doek dat op de vloer lag, en waren erachter gekomen dat als vier spelers het van binnenuit bij de vier punten oppakten, en dan al ronddraaiend naar elkaar toeliepen, dat doek een soort baarmoeder ging vormen, een nest waarin je kon schuilen. De openingsscène werd toen dat we in dat doek lagen en het langzaam openden.

„Ik heb op het University College in Utrecht een minor gevolgd in media en performances, in mijn werk bij Pakhuis de Zwijger maak ik podcasts en ben ik verantwoordelijk voor de publiciteit via social media. Zo kwam ik bij deze foto. Laila Mubarak, de fotograaf, zou onze gast zijn, en voor een post daarover verdiepte ik me in haar werk. Ik vond toen een artikel over precies deze foto, die een paar jaar eerder een prijs had gewonnen.

„De foto raakte me heel erg. Je ziet een jong meisje, ze is helemaal zichzelf, ze zit daar maar gewoon een beetje. Die nonchalance zie je ook in andere details: de sokken, geen make-up, die stekkerdoos gewoon in het zicht. Het beeld straalt kracht uit, vind ik. Je lijkt fragiliteit te zien, maar dat is het juist niet. Toen ik vijftien was ben ik mijn moeder verloren. Dit werk vind ik troostend.

„Het is trouwens bijzonder dat ik deze foto heb. Nadat ik hem had gezien, en er helemaal van ondersteboven was, heb ik een mailtje gestuurd naar Mubaraks galerie, Lauwer in Den Haag. ‘Het is vast boven mijn budget, maar ik vroeg me af: wat kost zoiets nou?’, schreef ik. Ze reageerden toen heel lief, dat ze wel een uitzondering voor mij wilden maken. Daarna hebben ze een goedkopere oplage afgedrukt in kleiner formaat.”