Brieven

Brieven 5/3/2020

Koerselman (2)

Merkel redde het wél

„Merkel heeft het niet gered”, zegt psychiater Frank Koerselman in het interview ‘Een man moet flink zijn. Een váder moet flink zijn. Niet huilen’ (26/2). Het is maar net wat je onder redden verstaat. Vijftien jaar bondskanselier, er zijn politici die het minder lang ‘gered’ hebben.

koerselman (3)

Institutioneel seksisme

Ik moest glimlachen bij de beschrijving van de totstandkoming van de taakverdeling tussen Koerselman en zijn echtgenote, toentertijd: „Kijk, ja, kijk, we wilden het graag anders doen en dat hebben we ook geprobeerd.” ‘Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren’, dacht ik. Een mooi voorbeeld van institutioneel seksisme. Koerselmans eennalaatste zin spreekt me wel aan: „Wat op het ogenblik helemaal weg is, is de norm van flink zijn, van niet zeuren, niet klagen, niet bij het minste of geringste getraumatiseerd zijn, niet meteen eisen stellen, niet meteen op je rechten staan.” Ik zie in de media regelmatig mensen die recht menen te hebben op bijvoorbeeld geluk of gezondheid of vinden dat hun waarheid de enige geldige is. Anders dan bij Koerselman is in mijn leven mijn moeder een voorbeeld van flink zijn en doorgaan. Misschien mede daardoor zou ik deze eigenschappen en vaardigheden niet willen koppelen aan biologisch geslacht. Het hanteren van de tweedeling in vrouwen en mannen houdt dat in stand en doet geen recht aan de complexere realiteit. Accepteren dat het leven tegenspoed kan inhouden, kun je leren van wijze mensen die je opvangen, bijstaan en die je ook leren incasseren, opstaan en verder gaan.

koerselman (4)

Vroeger was niet beter

Wat een geweldig verhaal, dat interview met Frank Koerselman. Koerselman komt over als een typische psychiater wiens geitenwollen sokken en pijp net buiten beeld zijn gebleven. Een freudiaanse hekel aan en angst voor zijn eigen vader doen hem naar vaders gedrag neigen en ervan walgen. Volledig vastgeroest en ouderwets, vermoedelijk opgeleid door nog ouderwetsere professoren en geschriften. Geweldig, een prachtig voorbeeld dat het vroeger inderdaad niet beter was. Hij lijkt mij een bijzonder aardige man, helaas passen zijn opvattingen niet meer in deze tijd. Een autoritaire opvoedstijl leidt tot extremisme en narcisme en daar hebben we al meer dan genoeg van.

Coronavoorlichting

De inhoud telt

De overheidsvoorlichting over corona „overtuigt niet”, zegt deskundige Herre Kingma in ‘Wij hebben een landsdokter nodig’ (3/3). En dat is slecht voor het vertrouwen. Natuurlijk, het is ernstig dat topambtenaren niet meer deskundig mogen zijn. En dat ze binnen zeven jaar van post moeten wisselen; al zou je op sommige departementen en bestuursorganen een kortere periode wensen. Maar is de voorlichting echt zo slecht? We zien een minister die niet inhoudelijk deskundig is. Dat snappen we. Hij wordt geflankeerd door mensen die wél deskundig zijn. Niets lijkt me geruststellender dan beleidsmakers en deskundigen die het eens zijn. En de aarzelende minister verkies ik boven een gelikte presentatie die de indruk wekt ernstiger zaken te verhullen. Zou het vertrouwen niet juist worden ondermijnd door te roepen dat de presentatie beter moet? Het gaat toch om de inhoud?

witte god

Ieder z’n god

Bij lezing van het artikel Een witte God? Dan ook een witte leider(28/2) gingen mijn gedachten terug naar mijn middelbare schooltijd, zo’n 70 jaar geleden. De leraar Frans vroeg ons toen: stellen jullie je eens voor dat de paarden een god hebben. Waar zal die god dan op lijken, denken jullie? Bij het beantwoorden van die vraag zijn we aan kleur en geslacht niet eens toegekomen.