Brieven

Brieven

Foto Manpreet Romana/AFP

Afgelopen week zijn verschillende stukken gepubliceerd over het zogenaamde vredesakkoord dat de VS heeft gesloten met de Taliban in Afghanistan, culminerend in een knappe samenvatting van de oorlog door Michel Kerres (De wereld veranderde, Afghanistan bleef, 29/2). Verslaggevers hebben terecht een van de grootste hiaten van deze door Mike Pompeo pompeus geprezen overeenkomst onderstreept: het feit dat de legitieme Afghaanse regering geen partij is. Een minstens even groot manco bleef onvermeld, te weten dat geen endorsement is verkregen van Pakistan. Er wordt wel gezegd dat Pakistan ‘goed en slecht weer bepaalt’ in Afghanistan. Deze omstandigheid is kundig beschreven in het boek Directorate S van Steve Coll. Hier volstaat daarover te melden dat Pakistan – immer gefocust op rivaal India – elke ontwikkeling in Afghanistan zal tegenwerken die het ziet als een bedreiging in de rug. De Taliban zullen, zo neemt ook Pakistan aan, na vertrek van de Amerikaanse troepen, de macht verder overnemen in Midden- en Zuid-Afghanistan, terwijl tegelijkertijd de Noordelijke Alliantie zich zal distantiëren van deze ‘oplossing’. Een uiteenvallen van Afghanistan is niet ondenkbaar. Deze ‘deal’ is daarom net zo hol en de opschepperij erover net zo leugenachtig als de Trump-deal in de kwestie Israël-Palestina.