Brieven

Brieven 28/2/2020

Coronavirus (1)

Corona is maar griep

Griepepidemieën moet je niet beteugelen en corona is niet gevaarlijker dan griep. Bij een griep gaan altijd duizenden mensen dood, vooral ouderen. Een kerngezonde goede vriend van mij overleed aan de griep. Zo is dat nu eenmaal. Het is pas allemaal voorbij wanneer de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) de ziekte verklaart tot niet meer dan een gemiddelde griep-achtige virus-epidemie. Jaarlijks zijn er een miljoen verkeersdoden in de wereld. Moeten we het autoverkeer dan ook niet gaan stoppen?

Coronavirus (2)

Corona is gevaarlijk

De WHO sloeg bij het dodelijke ebolavirus meteen groot alarm en riep het uit tot ‘internationale gezondheidscrisis’. Het coronavirus, dat pas sinds eind januari die status heeft, is mijns inziens veel gevaarlijker, alleen al door zijn snelle en onverwachte verspreidingspatroon. Het zou reëel zijn als de mondiale politiek zou erkennen dat we met de rug tegen de muur staan bij de bestrijding van het virus: als voor slecht weer al snel code oranje geldt, zou hieromtrent zeker code rood mogen gelden.

Hulp bij zelfdoding

Fossiel wetsartikel

De uitspraak van het Duitse Constitutionele Hof dat het verbod op hulp bij eigendoding in strijd is met het grondrecht op zelfbeschikking (Duits hof schrapt verbod op hulp bij zelfdoding, 26/2) vestigt de aandacht op het Fremdkörper in het Nederlandse strafrecht dat zulke hulp wel verbiedt (Wetboek van Strafrecht, artikel 294.2). Deze bepaling is in 1886 toegevoegd uit „eerbied voor het leven als zodanig”. Zo werd tegemoet gekomen aan het morele onbehagen over zaken als die van de militair geneeskundige Dettemeijer. Deze had in 1858 met zijn verloofde een suïcidepact gesloten: als de minister van koloniën ze geen toestemming gaf als getrouwd paar naar de Oost af te reizen, zouden ze hun leven beëindigen. Toen de weigering afkwam, slikten ze ‘wit poeder’. Zij stierf, maar hij overleefde. Daarop werd hij aangeklaagd wegens moord. De Noord-Hollandse militaire rechtbank veroordeelde hem in 1859 ter dood, maar in hoger beroep sprak een paar maanden later het Hoog Militair Gerechtshof hem vrij, „want als zelfmoord niet strafbaar was, kon hulp daarbij dat ook niet zijn”. Sinds 1886 zitten we dus met een verbod op hulp bij levensbeëindiging, waarvan door de euthanasiewet van Els Borst alleen artsen onder voorwaarden zijn vrijgesteld. Het is tijd het fossiele wetsartikel helemaal op te ruimen.


Auteur van ‘Sterven in stijl’

WK in Qatar

Zwak moreel kompas

De nieuwe KNVB-voorzitter Just Spee maakt zich er wel erg makkelijk vanaf door zich te verschuilen achter cultuurrelativisme als hij zegt: „De kritiek op mensenrechtenschendingen in Qatar is te kort door de bocht”. (Met een quotum maak je de KNVB niet minder wit, 25/2.) Een situatie waarin ruim 1.200 gastarbeiders zijn overleden bij de bouw van voetbalstadions omschrijven als ‘niet ideaal’ is geen teken van een sterk moreel kompas. Juist van een van de rijkste landen ter wereld moeten we meer verwachten. Dit was het moment geweest om als voetbalbonden een statement te maken door de organisatie over te hevelen naar een land waar universele mensenrechten wel worden gewaarborgd. Helaas lijken andere motieven voorrang te hebben gekregen.

Correcties/aanvullingen

Moedermavoman

In de brief Moedermavoman (26/2, p. 17) staat „ook mijn vrouw zat op de moedermavo”. Dat is onjuist. Niet de vrouw van de briefschrijver, maar de vrouw van oud-minister Jos van Kemenade, waarover de brief ging, zat op de moedermavo.