Vrij zijn is…een ijsbad nemen

Vrij Hoe breekt Nederland uit de sleur?

Foto Lars van den Brink

‘Blaas uit… En stop met ademen.” De ademhaling van de elf deelnemers staakt. In een halve cirkel liggen tien mannen en een vrouw roerloos op hun matje, om instructeur Wiebe Otten (64, Amstelveen) heen. Alleen de pianomuziek en de tegen de ramen kletterende regen is nu hoorbaar. Tot er twee minuten om zijn, en de groep aan de volgende ademhalingsoefening begint.

Het ademwerk is voorbereiding. Buiten het gebouw van schaatsvereniging De Poelster in Amstelveen wacht een tweepersoonsbadkuip met tachtig kilo aan ijsblokjes. Het is donker, koud en het waait flink. Weer of geen weer, deze mensen komen elke week bijeen om enkele minuten in ijskoud water te zitten. Het bad verbetert het immuunsysteem, is het idee, en leert om te gaan met pijn en stress. De een komt hier met lichamelijke klachten, de ander is op zoek naar geestelijke stabiliteit.

Na het ademritueel kleden de deelnemers zich om. Otten leegt de laatste zakken ijs in het bad. Sinds een mislukte heupoperatie kampt hij met chronische pijn. Op zoek naar een manier om die draaglijk te maken kwam hij in aanraking met de Wim Hof-methode, vernoemd naar de man die ook wel ‘Iceman’ genoemd wordt. „Ik werd er zo door gegrepen, dat ik de opleiding tot instructeur heb gedaan.”

Lees ook dit interview met Wim Hof: Ik verdien de Nobelprijs (2014)

„Ik zie er wel tegenop vandaag”, zegt Ineke Peters (68) uit Bloemendaal, de oudste deelnemer en enige vrouw. Peinzend kijkt ze hoe de eerste deelnemers zich in het bad laten zakken. Peters komt hier nu drie maanden, elke week, in de hoop dat haar artrose en huidklachten verminderen. „Ik merk nog weinig resultaat, maar ik blijf positief.”

De temperatuur van het water is aan de baders niet af te lezen. „Ze concentreren zich op hun ademhaling”, legt Otten uit. „De eerste twintig seconden zijn vervelend. Met een goede focus kom je daar doorheen, daarna voel je er niets meer van.”

„2.20!”, zegt Otten, wijzend naar zijn timer, als deelnemer George Vossenberg (36, Nieuwkoop) uit het bad stapt. Geen nieuw record, maar daar draait het ook niet om. „In het begin maakte ik er nog wel eens een wedstrijdje van, maar dat heb ik snel losgelaten”, zegt Vossenberg. „Nu vertelt mijn innerlijke stem mij wanneer ik eruit moet komen.” Vossenberg kampte lang met psychische problemen. Van de ijsbaden wordt hij rustig, en gemotiveerd om iets van het leven te maken. Sinds zijn eerste bad twee jaar geleden is hij „verslingerd aan kou.”

De ijsbaden geven de deelnemers ook een kick. „Achteraf voel ik mij fris en energiek”, zegt Peters. Ook Vossenberg maakt een opgewekte indruk. „Ik laat mijn sores achter in het ijs. Het bad geeft mij het gevoel dat ik aan het roer sta van mijn leven.”