Je bent vast niet de enige met díé seksuele fantasie

Over Seks Milou van Rossum voegt het woord bij de daad. Deze week: seksuele fantasieën.

Illustratie Merel Corduwener

In het kader van de Louise Bourgeois-tentoonstelling organiseert museum Voorlinden, net als de kunstenaar vroeger, zondagse salons. De eerste, geleid door hoogleraar wetenschapscommunicatie Ionica Smeets en tv-presentator Sofie van den Enk, had als thema seks. Bij binnenkomst kregen de gasten een kaartje met vragen. „Wat is je favoriete geheime seksuele fantasie?” En: „Zou je hem echt willen uitvoeren?”

Persoonlijker komen vragen niet, maar afgaande op het volle mandje waaruit de Smeets en Van den Enk een aantal kaarten kozen om voor te lezen bleken best veel aanwezigen bereid hun fantasieën – anoniem – te delen. Het antwoord op de tweede vraag was lang niet altijd ‘ja’; de antwoorden op de eerste moet ik voor mij houden: het auditorium van Voorlinden was die middag bestempeld tot safe space. Maar wie geïnteresseerd is in de seksuele fantasieën van anderen, kan zijn hart vanaf komende week ophalen aan Yes, please!, een boek van de Vlaamse theatermaker Lucas De Man en de Nederlandse Mariëlle de Goede, die aan het afstuderen is als psycholoog.

De Man en De Goede trokken met medewerkers en een caravan door Nederland en Vlaanderen. Ze streken onder meer neer op De Parade, de Kamasutrabeurs in Hasselt, Lowlands en de Huishoudbeurs. Meer dan 150 mensen van 18 tot 73 jaar praatten in de caravan over hun seksuele fantasieën. Tijdens een theatervoorstelling over het onderwerp kwamen daar nog eens 150 bij, die voor een publiek werden geïnterviewd.

Alles wat in Voorlinden werd verteld, is in het boek terug te vinden. Fantasieën komen vaak overeen, of zijn in elk geval vergelijkbaar, waardoor de auteurs ze konden indelen in negen categorieën, waaronder ‘Romantiek en passie’, ‘Focus en sensaties’ en ‘Macht, controle, ruwe seks’.

Het project ontstond toen De Man merkte dat in zijn vriendenkring veel gêne bestond over seksuele fantasieën, ondanks de alomtegenwoordigheid van porno en de seksuele vrijheid. Of juist door de vrijheid: De Man stelt dat, doordat het tegenwoordig normaal is dat relaties van korte duur zijn, het zeldzamer wordt dat fantasieën worden gedeeld. Seks is intiem, fantasieën delen nog intiemer.

Bovendien: fantasieën zijn niet te regisseren, en dat staat volgens hem haaks op de hedendaagse hang naar controle. Geregeld geven geïnterviewden dan ook aan zich te schamen voor een fantasie. Omdat die wreed is, bijvoorbeeld, politiek incorrect, of te braaf.

Voor wie vreest dat hij of zij ‘de enige’ is, kan dit boek een geruststelling zijn. Vanilleseks, dieren, poep, IS, verkrachting, kinderen, Rachel uit Friends: het wordt allemaal genoemd. Een derde van de geïnterviewden kwam met een verhaal over BDSM. Heterovrouwen denken vaak aan seks met vrouwen, heteromannen fantaseren over mannen. Homoseksuele mensen hebben minder gedachten over seks met het andere geslacht. Wellicht omdat ze, suggereren de auteurs, die ervaring hebben gehad voordat ze uit de kast kwamen.

Lees ook: Het luistergenot van de pornopodcast

De verhouding tussen realiteit en fantasie is een van de interessantste aspecten van het boek. Er zijn mensen voor wie een bijzondere seksuele ervaring (vriendin „aan het spit geregen” door twee mannen in een parenclub) nog lang in het hoofd blijft spelen. Vaker lijkt te gebeuren dat als een fantasie werkelijkheid is geworden – wat net als bij de bezoekers van de salon in Voorlinden lang niet voor iedere geïnterviewde een wens is – het geen fantasie meer is. Weinig homoseksuele mannen fantaseren over groepsseks, de allerpopulairste categorie: zij hebben er gemakkelijk toegang toe.

Veel geïnterviewden hadden na het gesprek, aldus de schrijvers, „een gevoel van energie en bevrijding”. Wie dat ook wil: op 7 maart opent in Marres in Maastricht een aan het boek gewijde expositie. De caravan zal er elke zaterdag staan.

Meepraten? Ideeën? Mail naar seks@nrc.nl