Op Tenerife geweest? Kom dan maar liever niet naar school

Besmettingsangst Op Tenerife plaatste Joyce een foto online van haar dochter met mondkapje. Niet zo slim. „Dat werd natuurlijk gezien door ouders van school.”

Toeristen dragen mondkapjes bij het H10 Hotel Costa Adeje Palace, waar het Covid-19-virus werd gedetecteerd. De familie in dit artikel verbleef niet hier.
Toeristen dragen mondkapjes bij het H10 Hotel Costa Adeje Palace, waar het Covid-19-virus werd gedetecteerd. De familie in dit artikel verbleef niet hier. Foto Borja Suarez

Na een weekje Tenerife hadden haar kinderen zin om weer naar school te gaan. Ze hadden een heftige zandstorm meegemaakt, twee meter hoge golven in de zee. „Dat wilden ze hun vriendjes natuurlijk graag vertellen”, zegt Joyce Heere (44) uit Amsterdam.

Woensdagochtend om 8.00 uur ging de telefoon. Het schoolhoofd aan de lijn. Ouders maakten zich zorgen. Die hadden vernomen dat Joyce met zoon (11) en dochter (8) op Tenerife was geweest, waar de dag ervoor bij een toerist Covid-19 was vastgesteld, veroorzaakt door het coronavirus. Het verzoek: thuisblijven tot de dokter had vastgesteld dat haar kinderen niet waren besmet.

„Huh, ik heb geen corona”, zei haar zoon nors. Dochter was vooral verdrietig. En Joyce, die had gerekend op een dagje koffers uitpakken en wassen draaien, dacht: dit kan er óók nog wel bij.

Helemaal gladjes was de vakantie al niet verlopen. Ze hadden regen gehad, terwijl: het regent nóóit op Tenerife! En die zandstorm, waardoor de terugvlucht twee dagen was vertraagd. Haar dochter, die down heeft en longpatiënt is, kon amper naar buiten. En toen ze op dinsdagochtend eindelijk zouden terugvliegen ontving Joyce een appje uit Nederland: je hebt maar geluk... coronavirus uitgebroken! „Ik dacht: oh my god, als we maar wegkomen.”

Facebook-bericht

Het inchecken verliep moeiteloos, net als de vlucht, en de aankomst op Schiphol. „We liepen zo naar buiten.” Joyce maakte zich over hun gezondheid niet druk: ze sliepen op twintig kilometer afstand van de besmette toerist. Maar wat ze achteraf beter had kunnen laten, zegt ze, was het berichtje dat ze erover plaatste op Facebook. Dat was nog bij de gate op Tenerife, inclusief een foto van haar dochter met een mondkapje op, vanwege de zandstorm. „Dat werd natuurlijk gezien door ouders van school.”

Haar eerste reactie nadat het schoolhoofd belde: verontwaardiging. Maar ze kon de reactie van school ook wel begrijpen. „Ik wil ook niet dat mijn kinderen daar rondlopen als een paria.” Dus belde ze met de huisarts voor een test en kreeg ze de doktersassistente aan de lijn. Een test? Zijn er symptomen dan? Nee. En stel dát, hoorde ze, dan was een bezoek aan de praktijk vanwege besmettingsgevaar al helemaal geen optie.

Joyce belde daarop het RIVM. Belt u voor corona? Toets 2. Na twintig minuten in de wacht bleek ze lang niet de enige die vroeg om een test. Ze werd doorverwezen naar de GGD, en ook die zei: we worden platgebeld, iederéén wil nu zo’n test, zelfs preventief. Maar ze begreep ook: een test geeft helemaal geen zekerheid, vanwege de incubatietijd. Geen symptomen, dan gewoon naar school, was het advies. En de GGD-medewerker was bereid de school daarover te informeren.

Na een telefoontje van school aan de GGD was de lucht geklaard. ’s Middags ging een geruststellende mail rond aan alle ouders en haar kinderen kunnen morgen weer naar school.

„Nu de was nog.”