‘Mijn digitale ontwikkeling is gestopt bij mijn Nokia’

In Mediavreters vertellen mensen wat ze kijken, lezen, luisteren en liken.

Illustratie Anne Caesar van Wieren

Jan Dijkman (63) is veehandelaar. „Tegenwoordig hebben koeien alles gedaan. Uit de stikstofberekeningen komt een hoog percentage voor de rekening van de agrarische sector. Ik ben geen deskundige, maar weet wel dat er grote belangen in het spel zijn. Het is een formule. Als je daar andere elementen in stopt, komt er wat anders uit. Maar ja, grote multinationals kunnen goed lobbyen. Boeren zijn kleinere spelers en hebben het lastiger. Bij veel boeren merk ik dat ze verdrietig worden van verstikkende regelgeving. Een boer wil werken met z’n koeien en er goed voor zorgen. Het lijkt bijna niet te mogen.

„Ik vind het belangrijk dat er over honderd jaar nog mensen op de aarde kunnen leven. Maar, als je GroenLinks hoort gaat het over van alles behalve een boterham verdienen. Media speelt daarin ook een rol. Duizend dingen gaan goed en het ene ding dat misgaat, is te lezen.

„Natuurlijk vind ik dat er regels moeten zijn, maar in Nederland is het straks niet meer te doen. Kijk naar de slachthuizen, daar heb ik ook mee te maken. De een na de ander gaat dicht vanwege regels. Straks moeten we onze beesten in het buitenland laten slachten. Dan hebben we er nog minder grip op. De kijk op vlees is anno nu ook anders. Duur vlees is lastiger te verkopen, een hoop mensen willen gewoon een bal gehakt. Mijn werk bestaat vooral uit het langsgaan bij boeren, mijn klanten. Contact houden is het belangrijkst in m’n werk. Mensen willen je zien. Ik kan nog zo’n goede vakman zijn, als mensen geen zin in me hebben, werkt het niet. Het verhandelen van beesten gaat niet alleen online. Het is geen dood element, geen tafel met vier poten. Een nieuwe Audi is hetzelfde als een andere nieuwe Audi. Een levend dier is anders, uniek.”

‘Mijn netwerk, al mijn nummers staan in een oude Nokia. Mijn digitale ontwikkeling is daar gestopt. Sociale media vind ik helemaal niet sociaal. Alles draait om delen, ook van onzinnige dingen. Die president van Amerika twittert veel dat nergens op slaat. Sociaal is met elkaar praten. Maar in de trein, op de pont, achter de kinderwagen kijkt iedereen op zo’n schermpie. Het is natuurlijk ook geweldig. Als mijn zoon en ik een schip zien varen, heeft hij binnen een minuut gevonden dat dat ding in Taiwan gemaakt is en welke chemicaliën het vervoert. Dat is gigantisch onvoorstelbaar. Maar met z’n allen reageren op de scheiding van Marco Borsato, daar hoef ik geen deel van uit te maken.

„Het gaat in mijn werk veel om het gunnen. Ik ben niet de enige die dit werk doet. Na zo veel jaar ben ik zeker van mijn zaak. Ook zonder smartphone ben ik op de hoogte van wat er gebeurt om me heen. Het betekent niet dat ik zonder fouten ben, maar dit weet ik wel. Wat trouwens wel fantastisch is. Laatst heb ik via m’n zoon een filmpje gemaakt van een koe voor ’ie naar de slacht ging. Die video naar de keurmeester gestuurd met de vraag of de koe mee kon. Het kon. Tsja, dat scheelt je enorm. En al die nummers die in die Nokia staan zijn wel enorm belangrijk. Dus om die te houden, moet ik misschien toch maar eens over op zo’n smartphone.”