Dorian van Rijsselberghe (links) en Kiran Badloe in de Trofeo Princesa Sofia in Mallorca.

Foto Richard Langdon

Interview

Twee vrienden over hun strijd om één olympisch ticket voor Tokio

Windsurfen Dorian van Rijsselberghe (31) en Kiran Badloe (25) willen allebei naar de Olympische Spelen. Slechts een van hen krijgt een startbewijs. Komende week blijkt wie. „De vraag is of we wel zonder elkaar kunnen.”

‘We hebben wat oponthoud. Kan het ook een half uur later? Kiran is bijna klaar met koken, haha.”

Het bericht dat Dorian van Rijsselberghe via Skype stuurt is veelzeggend. De tweevoudig olympisch kampioen windsurfen geeft een interview vanuit Australië, samen met zijn grote rivaal Kiran Badloe. Komende week wordt duidelijk wie van hen mag uitkomen op de Olympische Spelen, later dit jaar in Japan. Je zou verwachten dat ze in deze spannende fase wat afstand van elkaar nemen, maar niets is minder waar.

Niet alleen koken ze om de dag voor elkaar, ze wisselen ook tips uit, verblijven in hetzelfde appartement – in Sorrento, onderaan de baai van Melbourne – en delen een coach: de Nieuw-Zeelander Aaron McIntosh.

Levert die ‘broederstrijd’ nooit problemen op, vraag je je af. Maar de vrienden bezweren dat hun innige samenwerking alleen maar voordelen heeft. Sterker nog: het verklaart volgens hen waarom Nederland de laatste jaren oppermachtig was in de RS:X-klasse. „De vraag is of we wel zonder elkaar kunnen”, grapt Van Rijsselberghe tegen het eind van het gesprek. Hij bedoelt: als hij een punt achter zijn carrière heeft gezet - „want er kómt een keer een eind aan.”

Zo ver is het voorlopig niet. Van Rijsselberghe heeft weliswaar een vrouw en twee kleine dochters in Los Angeles – „een soms lastige combinatie” – maar hij is pas 31 en werd in 2018 nog wereldkampioen in het Deense Aarhus. Over een leven na het windsurfen wil hij niet nadenken. „Verder kijken dan het kwalificatiemoment en de Spelen vind ik moeilijk”, zegt hij.

De zes jaar jongere Badloe heeft een vriendin in Den Haag („ze staat volledig achter mijn olympische droom”) en werd vorig jaar Europees- én wereldkampioen. Voor het eerst streefde hij Van Rijsselberghe voorbij – niet tot diens verrassing.

Ze trainen al sinds 2013 samen, het jaar dat coach McIntosh supertalent Badloe uitnodigde om „mee te draaien” in het team van Van Rijsselberghe, die in 2012 goud had gewonnen op de Spelen in Londen en zijn titel wilde prolongeren op de Spelen van Rio. „Zo leerde ik hoe je je voorbereidt op zo’n evenement, zonder zelf druk te ervaren”, zegt Badloe. „Ik nam een kijkje in de keuken met de beste coach en de beste trainingspartner. Het gaf me echt een boost.”

Lees ook dit interview met Van Rijsselberghe uit december 2018

Omdat Van Rijsselberghe en Badloe kort na elkaar een WK hebben gewonnen, was het geen uitgemaakte zaak wie naar de Spelen zou gaan. Samen met McIntosh bedachten ze het plan om de selectie over drie WK-regatta’s uit te smeren: die van 2018, 2019 en 2020. Omdat ze in puntenaantal gelijk staan, valt de beslissing komende week bij het WK in Sorrento.

Vrienden Van Rijsselberghe (links) en Badloe strijden om één ticket voor ‘Tokio’. Foto Richard Langdon/Watersportverbond

De spanningen lopen nog niet op in huis?

Dorian: „Het is een groot huis. We hebben elk een eigen vleugel. Kiran aan de ene kant, ik aan de andere.”

Kiran: „Maar wel een gezamenlijke keuken. We lopen elkaar niet in de weg.”

Dorian: „En anders is er altijd nog Aaron om te scheidsrechteren.”

Jullie brengen meer tijd met elkaar door dan met jullie partner. Hoe houd je zo’n relatie – vrienden-annex-rivalen – goed?

Dorian: „We vinden elkaar aardig, hebben hetzelfde doel en beseffen dat we elkaar nodig hebben. Dan is er weinig reden voor conflicten.”

Kiran kijkt even opzij: „Behalve die keer dat ik je heb aangevaren.”

Dorian: „Die botsing vond ik niet leuk. En jij trouwens ook niet.”

Jullie spreken alles uit?

Dorian: „Er valt niet zo veel uit te spreken.”

De verhoudingen zijn door de jaren heen veranderd. Van pupil werd Kiran gelijke. Was dat niet wennen?

Kiran: „In het begin zag ik erg tegen Dor op. Hij was een gevestigde naam, ik een beginneling. Nu strijden we voor hetzelfde ticket. Dat is wennen, ja.”

Je zou kunnen stellen dat jij, Dorian, het paard van Troje hebt binnen gehaald met Kiran.

Dorian: „Ja, maar met Kir haal ik meer uit mijn trainingen. Mijn resultaten zijn verbeterd. Zonder hem had ik het lastiger gevonden mezelf te pushen.”

Kiran: „Ik denk dat ik zonder onze samenwerking – zonder de leuke maar intense trainingen – geen wereldkampioen was geworden.”

Op welke punten verschillen jullie?

Kiran: „De vaarstijl van een windsurfer zegt veel over hoe die in het leven staat. Ik ben heel calculerend. Ik analyseer en bereken mijn kansen. Dorian is anders, hij...”

Dorian:„....ik vaar erg op mijn gevoel. Dat kan goed, maar ook slecht uitpakken. Ik denk dat ik meer risico neem dan Kiran.”

Ik begreep dat jullie kort voor het laatste WK jullie strijdplan deelden. Best bijzonder.

Kiran: „We delen niet zozeer ons strijdplan, maar onze observaties. ‘Zie jij ook aan die kant wind’, vroeg ik aan Dor. Hij wees mij weer op iets anders. Twee paar ogen hebben meer in de gaten dan één.”

Dorian: „Als je eenmaal vaart is het natuurlijk ieder voor zich. Dan neem je je eigen beslissingen.”

Maar is het uniek?

Dorian: „Je ziet het wel vaker, bij het Nederlandse baanwielrennen bijvoorbeeld. Maar mondiaal gezien komt het niet vaak voor dat concurrenten zo nauw samenwerken. In Frankrijk strijden ook drie zeilers om een ticket. Lange tijd werkten ze samen, maar vorig jaar trad er verzuring op en besloten ze alle drie voor een eigen programma te gaan.”

Dorian, jouw vader vergeleek de situatie rond de olympische kwalificatie met een halve finale tussen tennissers Roger Federer en Rafael Nadal: ‘Eigenlijk verdienen beiden het hoogste podium, maar helaas kan er maar één door.’

Dorian: „Dat klopt. Er is maar één ticket en daar gaan we allebei voor vechten.”

Worden jullie een beetje moe van dit soort vragen?

Dorian: „De vraag wordt vaak gesteld, maar het is wel een vraag die ertoe doet.”

Kiran: „Ik slaap niet minder van onze strijd, maar het kan best dat de spanning toeneemt naarmate de alles beslissende race nadert.”

Toen Nadal Federer in 2009 had verslagen op de Australian Open, troostte hij zijn snikkende rivaal.

Dorian: „Het moment suprème moet nog komen, maar ik denk dat ik ook voor Kiran spreek als ik zeg dat we trots en gelukkig zijn als de ander een goed resultaat behaalt. We hebben afgesproken dat degene die niet naar Japan gaat, blijft trainen met de ander tot aan de openingsceremonie.”

Kiran: „Om zijn droom waar te maken.”

Ook op ander vlak werken Kiran en Dorian samen. In mei vorig jaar stuurden ze een brandbrief naar de internationale zeilfederatie, omdat ze vinden dat hun sport zich onvoldoende ontwikkelt. De stugge RS:X-planken (uit 2004) zijn volgens hen verouderd. Het wordt tijd voor een nieuw type surfboard, dat niet op water drijft, maar erboven zweeft. Dit ‘foilboard’ levert meer spektakel op, denken ze, en dus meer interesse van jongeren voor hun sport.

Hun lobbycampagne had succes. Eind vorig jaar besloot de windsurfbond dat het foilboard bij de Spelen van 2024 in Parijs wordt gebruikt.

Lees ook dit artikel over het ‘foilen’ als toekomst van de windsurfers

Vreesden jullie voor de toekomst van de sport?

Kiran: „In onze sport wordt het deelnemersveld steeds kleiner. En dat terwijl het windsurfen, qua kennis en technologie, een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt. Je wordt een dinosaurus als je op een vijftien jaar oude plank blijft varen.”

Dorian: „Het olympisch comité redeneert als elk ander winstgevend bedrijf: prachtig die nostalgie, maar het geld moet wel rollen. Is een sport niet sexy meer: weg ermee.”

Tot slot, Dorian: is het denkbaar dat jij ooit coach van Kiran wordt?

Ze kijken elkaar aan en schieten in de lach. „Geen haar op mijn hoofd die daar aan denkt”, zegt Dorian. En dan, serieuzer: „Een coach is veel van huis. Of dat voor mij is weggelegd betwijfel ik. Maar als ik iemand zou moeten coachen, dan Kiran.”