Opinie

Slopen

In onze wijk gaat een oud schoolgebouw tegen de vlakte. Tegelijk met twee jongetjes uit de buurt kom ik net te laat voor het grote werk. Toch staan we met open mond (zij) en weemoed in het hart (ik) te kijken hoe de bulldozers het puin wegschuiven. Het is een opwindend schouwspel en ik moet toegeven dat ik graag op tijd was geweest voor het begin van het proces. „Zouden ze ook een sloopkogel gebruikt hebben?”, roep ik boven het kabaal uit. De jongste van de twee draait zich met een ruk naar me toe en ik zie de verbazing in zijn ogen: „Sloopkogel? Zo noemt opa mij altijd!”

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl