Recensie

Recensie Media

Hunters: op nazi-jacht met Al Pacino

Serie In de tv-serie ‘Hunters’ jaagt een excentriek team op nazi’s in het Amerika van de jaren zeventig. Dat gaat er weinig subtiel aan toe.

Jonah Heidelbaum (Logan Lerman, links) en zijn mede-jagers staan op het punt weer wat nazischedels in te slaan.
Jonah Heidelbaum (Logan Lerman, links) en zijn mede-jagers staan op het punt weer wat nazischedels in te slaan. Amazon

Het is 1977. De nazi’s zijn terug en maken plannen om vanuit de VS het Vierde Rijk te stichten. Alleen een team van excentrieke nazi-jagers kan ze stoppen.

Wie tegenwoordig wil opvallen in het overvolle serielandschap heeft een sterke pitch nodig, eentje die meteen nieuwsgierig maakt. De nieuwe Amazon-serie Hunters heeft zo’n pitch.

Naast het tot de verbeelding sprekende concept heeft bedenker en showrunner David Weil nog meer troeven achter de hand: filmlegende Al Pacino in zijn allereerste vaste televisie-rol en de zegen van producent Jordan Peele (regisseur van de slimme succesfilms Get Out en Us).

Het is niet moeilijk om te begrijpen waarom Pacino op 79-jarige leeftijd deze serie heeft uitgekozen om met Hunters eindelijk zijn tv-debuut te maken. Weil geeft hem een smeuïge rol als miljonair Meyer Offerman, een Holocaustoverlever die er alles aan doet om naar Amerika gevluchte nazi’s alsnog op te sporen en aan te pakken. Aanpakken is mild uitgedrukt; hier wordt keihard wraak genomen. In de eerste helft van het tiendelige seizoen (journalisten konden vooraf vijf afleveringen bekijken) krijgt de kijker een flinke portie grof geweld over zich uitgestort. Er worden bowlingballen tegen hoofden gebeukt en nekken doorboord. Geen serie voor de gevoelige kijker dus.

Curieuze mix

Weil wil echter veel meer doen dan alleen een pulpy wraakthriller maken. En daar gaat hij soms de mist in, want het lukt hem niet helemaal om grip te krijgen op zijn creatie. Het is veelzeggend dat de eerste aflevering anderhalf uur duurt. Weil heeft veel tijd nodig om de wereld neer te zetten en alle personages op de juiste plek te krijgen. Soms lijkt het alsof er drie verschillende series in één gepropt zijn, wat zorgt voor bizarre en soms ongemakkelijke toonwisselingen. Aan de ene kant heeft Hunters cartooneske personages die als een soort Joodse superhelden oneliners afvuren tijdens hun missies. Maar tijdens flashbacks naar de oorlog zitten we opeens in een loodzwaar Holocaust-drama waar gruwelijke praktijken in concentratiekampen worden getoond. Een volgende scène schakelt opeens naar een droomsequentie waarin mensen een discodansje doen op ‘Staying Alive’.

Daartussenin zit nog de plotlijn met een FBI-agent die een eigen onderzoek doet naar een moord die mogelijk connectie heeft met de nazi’s. Met alle losse elementen is weinig mis, als geheel is het een curieuze mix. De serie bewijst vooral hoe knap de spagaat is die Quentin Tarantino maakte met Inglourious Basterds, een oorlogsfilm die tegelijk grappig als spannend was.

Branie

Amazon

De leden van het team, de Hunters, krijgen elk een zeer gestileerde introductie, met eigen logo. Ze lijken weggeslopen uit exploitatiefilms uit de jaren zeventig en hebben elk een karakteristieke look: de stijlvolle Roxy Jones met haar geweldige afro, voormalig MI6-agent Sister Harriet in een nonnenkostuum. Alleen het hoofdpersonage, de jonge Jonah Heidelbaum (Logan Lerman), heeft nog weinig flair. Hij is gek op strips en Star Wars. Met zijn Joodse achtergrond heeft hij weinig connectie, al wordt hij al wel snel geconfronteerd met antisemitisme. De plot komt op gang met de moord op zijn oma, ook iemand die een concentratiekamp heeft overleefd. Offerman neemt hem onder zijn hoede en introduceert hem bij de Hunters. Het groentje worstelt nog met de ethiek van de situatie, maar veel ruimte voor diepe bespiegelingen is er niet. De nazi’s zijn ondertussen zo eendimensionaal dat ze ook niet eng worden.

Pacino zit met een dik aangezet accent soms tegen parodie aan, maar hij gaat niet over het randje. De veteraan geeft het geheel het nodige gewicht mee en lijkt plezier in zijn rol te hebben. De serie wil verder iets zeggen over nu, een tijd waarin extreem-rechts in de VS (en wereldwijd) weer in opkomst is. Alleen wordt in de eerste afleveringen hier verder nog weinig mee gedaan en blijft het vrij oppervlakkig. „Je hebt weinig aan hersenen als je spierkracht nodig hebt”, zegt Pacino op een gegeven moment tegen zijn jonge protégé. Hunters volgt hier zijn eigen advies en vertilt zich zo aan een verhaal dat juist meer verstand kan gebruiken.