Recensie

Recensie

De nieuwe Hyundai is door en door een rechtschapen muurbloempje

Autotest De Hyundai i10 is de meest compacte en bescheiden limo van de wereld, schrijft .
Hyundai i10
Hyundai i10 Foto Merlijn Doomernik

Leve de praktische kleintjes. Ook doordat ze zo zeldzaam zijn geworden. Onder de vijftien mille is in de showrooms weinig meer te koop. Rauw treft de gentrificatie van de automarkt de kleine man en vrouw voor wie de boog nooit zo gespannen hoefde.

Beëlzebub heeft het slecht voor met de boodschappenauto. Lijdzaam schrapte Opel de Karl en de duurdere Adam. Ik rouw om de ruime, spotgoedkope Suzuki Celerio, die vorig jaar zijn laatste meters maakte. Krijgen Peugeot 108 en Citroën C1 nog opvolgers? De kans is klein.

Oorzaak is niet de welvaartsgroei, die alleen volk met kapitaal begunstigt. Grootste struikelblokken voor de onderklasse zijn de Europese veiligheids- en emissienormen. De investering in schonere en veiliger modellen loont door de minimale marges nauwelijks. Aan die mini’s was toch al geen droog brood te verdienen; het is maar pauperblik. En worden ze niet zuiniger, dan dreigt de bpm-heffing ze uit de budgetmarkt te prijzen. In die vicieuze cirkel wacht het kleine grut een wisse ondergang. VW redt zich door de drieling Up, Mii en Citigo te elektrificeren. Worden ze dan wel in één klap tien mille duurder van.

Hyundai houdt vol. Zevenenzestig pk heeft de nieuwe i10. Zo caloriearm maak ik auto’s zelden mee. De laagste score in mijn testportfolio was 68 voor de Celerio, inmiddels bezweken aan zijn door het modevolk verachte krachteloosheid. Het is met vermogens tegenwoordig als met IQ-scores. Onder de 100 ben je de risee van de prestatiemarkt.

Want je komt op de weg niet meer mee. Bijna alle auto’s, ook veel kleintjes, hebben tegenwoordig turbomotoren. Als iedereen zoveel sneller gaat, wordt traagheid een veiligheidsrisico. In de turboloze i10 moet je nog ouderwets en vrij luidruchtig op het gas om op de A10 door het gat tussen twee vrachtwagens naar de linkerbaan te schieten, waar rappe Fiesta’tjes en Clio’tjes je alsnog de pas afsnijden. Helaas geven die grotere stadsdwergen hun esprit niet cadeau. Aan twintigduizend euro zit je zo. Terwijl je de i10 voor 12.995 euro hebt, met airco en een acht inch multimediadisplay voor vijftien.

Daarom is hij er. Hyundai ziet, nu het aanbod van de allerkleinsten uitdunt en de stekkerdwergen van VW pricewise hun roots verloochenen, een gat in de markt ontstaan voor een voordelig, comfortabel autootje, zachtmoedig staakt-het-vuren in de race tegen de tijd die de gewone mensen niet meer bijbenen. Hij is vulling voor De Kloof.

Stijlvisitekaartje

De i10 verzacht de pijn met een begin van stijl. Aanvallend priemen ronde led-oogjes in de hoogglans zwarte grille. Je kunt hem in aqua turqoise met zwart dak bestellen of in stardust-grijs met bovenop een toefje ketchup in tomato red. Een domme reclamemaker zou voor de i10-campagne iets verzinnen in de sfeer van kleur bekennen. Hij kan zich de roofbouw op zijn uitgewoonde creativiteit besparen. Voor kretologie zijn Hyundai-mensen vergaand ongevoelig. Hun auto is geen stijlvisitekaartje maar een uiting van oppassendheid. Ze slaan uitsluitend op gezond verstand aan. Bluetooth, verwarmbare en elektrisch verstelbare buitenspiegels, armsteuntje voor, luidsprekers voor en achter, audiobediening op het stuur; luxe, woord van vroeger, voor de prijs van toen.

Mag zulke weelde zo profaan i10 heten? Vroeger hadden Hyundais betoverende namen. De mooiste was Atoz, in zijn exotische zwoelheid associaties oproepend met donkere schoonheden aan zonnige stranden. Alleen, de koper maalt niet om die romantiek. Hij wil zijn auto kunnen uitleggen. De i10 verklaart zichzelf; ruim en goed voor weinig. Ik pas op de achterbank riant achter een potige collega. Zo vorstelijk is het me sinds de Celerio niet overkomen. De rugleuningen van de voorstoelen zijn verbazend mild voor lange lijven, en het motortje houdt zich op de linkerbaan redelijk koest tussen de snelle Fordjes en Renaults. Dit is de meest compacte en bescheiden limo van de wereld. Remmen doet hij trouwens als de beste.

Nu maar hopen dat de arme stervelingen hem nog willen. Hoe moet dat anders verder met jou, autootje? Arm Hyundai-schaapje met je 67 poeslieve pk’tjes, zijn er wel genoeg omaatjes in leven om je in de race te houden? Waarom hebben ze je niet gewoon een turbootje gegeven? Waarom stapt er geen donkere prinses in, die hem in één klap cult maakt bij een doelgroep die vergeet dat alle turbo’s vanaf maart allemaal even honderd rijden als dat door en door rechtschapen muurbloempje? Koreaantje, ik gun het je zo.