Recensie

Recensie Muziek

Andreas Scholl lijkt de tijd even stil te zetten

De Duitse countertenor Andreas Scholl oogstte vanaf de jaren negentig vooral roem als vertolker van barok, van Händel en Bach. Maar hij breekt ook al lange tijd een lans voor de folksong. Een mooi en indringend voorbeeld hiervan is zijn nieuwe album Twilight People. Over het verschil tussen deze beide genres zegt hij: „In Bach ben ik de boodschapper, in folksongs de boodschap zelf.”

In Twilight People komt het meer aan op zijn eigen persoonlijkheid. En dat zit wel goed. Het kleurt het levensgevoel van veertien liederen - de verbondenheid met de natuur, de nostalgie naar een verloren onschuld - in met de ijle herfstkleuren van zijn stem. Vooral het nieuwe werk springt eruit: The Rest van de Israëliër Ari Frankel en Beauty is Life van Egyptenaar Joseph Tawadros. Maar ook in Copland, Britten, Berg en Vaughan Williams lijkt Scholl de voortrazende tijd even stil te zetten. Of zoals hij zingt in Alban Bergs Ferne Lieder: „De verre liederen zijn luid geworden zwijgen.”