Opinie

Knakker

Enige tijd na het overlijden van mijn moeder las mijn vader (80) in de krant dat een dierbare jeugdvriendin weduwe was geworden. Hij stuurde een kaartje en inmiddels zijn de twee al jaren zielsgelukkig met elkaar. Vooral in de weekenden, want samenwonen is nog te spannend. Wel vindt mijn vader het fijn om haar even te bellen als de eenzaamheid aan het begin van de avond toeslaat.

„Komt het uit?”

„Mag het straks? Ik zit nu te eten met Matthijs.”

Matthijs, altijd weer die Matthijs. Wie is die knakker? Moet ik me zorgen maken, vroeg mijn vader zich af.

Onlangs kwam de aap uit de mouw. De wereld draait voor mijn vader en zijn lieve vriendin binnenkort door zonder Matthijs.

Ikjes (max 120 wdn): ik@nrc.nl