Brieven

Brieven

Beeld Wikimedia Commons
Beeld Wikimedia Commons

Wat een onzin wordt er tegenwoordig verkocht over de positie van de vrouw. In zijn twistgesprek met Andreas Blühm verdedigt Léon Hanssen de positie dat vrouwelijk naakt in musea moet worden heroverwogen: „We zijn in een nieuw tijdperk gekomen […] van verschuivende machten, inzichten en waarderingen, ook met betrekking tot man-vrouwverhoudingen” (Musea moeten zich wel/niet aanpassen aan gevoeligheden van het publiek, 15/2). Ik zie niets nieuws in zijn stellingname, eerder iets zeer ouds: hij herstelt het taboe op naaktheid. Hij voert het argument aan dat vrouwen lang geweerd werden uit de kunstwereld en nog altijd ondervertegenwoordigd zijn. Mijns inziens komt dat doordat het heel lang geduurd heeft voor men geen gevaar meer zag in gendergemengde groepen. Tot onderzeebootbemanningen worden vrouwen zelfs pas sinds kort toegelaten. Persoonlijk ben ik van mening dat een schilderij best erotiserend kan zijn, zoals er ook afschuwwekkende schilderijen zijn, zoals het genoemde affiche van Andres Serrano waarop een vrouw in de mond van een man plast, en sommige schilderijen van Egon Schiele. Maar een museum moet schilderijen niet selecteren op basis van een moreel oordeel. Laat de kunstenaar uitdrukken wat hij meent te moeten tonen en de kijker zelf oordelen wat hij ervan vindt: in esthetisch en desgewenst ook in moreel opzicht. Omdat ik de nationaal-socialistische ideologie afschuwelijk vind heb ik de tentoonstelling over het design van het Derde Rijk in Den Bosch niet bezocht, maar dat is mijn eigen morele keuze.