Brieven

Brieven

Illustratie
Illustratie Cyprian Koscielniak

Frits van Beusekom vindt dat in de ‘Bossenstrategie’ van minister Carola Schouten (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, ChristenUnie) een verbod op kaalkap moet komen (Hou op met zinloos rooien van ons bos, 7/2). Daar lijkt weinig reden toe want, anders dan bij de meeste vormen van natuur, blijkt de biodiversiteit van het bos de laatste jaren toegenomen te zijn. De bosbeheerder maakt zo mogelijk gebruik van natuurlijke verjonging: het ideaal is een combinatie van oudere en jongere bomen waar je periodiek hout kunt oogsten. Zo blijft de CO2-voorraad in het bos en de bodem op peil. Daarnaast kan het geoogste hout worden verwerkt tot bijvoorbeeld bouwmateriaal dat beton, staal en aluminium kan vervangen. Zo voorkom je de CO2-uitstoot die de productie van die materialen veroorzaakt. Momenteel zijn we voor onze houtconsumptie grotendeels afhankelijk van import. Niet gek dus dat de Bossenstrategie daar rekening mee houdt. Als je het bos met rust laat, zoals Van Beusekom voorstaat, wordt na een zekere tijd een evenwichtssituatie bereikt waarbij er evenveel CO2 wordt vastgelegd als er weer vrijkomt door natuurlijk verval. Zijn pleidooi om bosbeheer nog strenger te gaan reguleren kan ik beslist niet volgen. Sommige situaties vragen om ingrepen. Denk aan het massaal afsterven van fijnspar en essen door ziekte. Ook als we ‘saaie’ naaldhoutopstanden willen omvormen naar loofhout zoals eik zal dit niet zonder forse ingrepen kunnen. Als rentmeester heb ik niet zo veel gemerkt van maatschappelijke commotie rond dergelijke ingrepen. Het is prima uit te leggen.